Και οι 12 ήταν υπέροχοι…

Είναι δυνατόν να καθαρίζεις μια έκταση περίπου 30 στρεμμάτων, να μαζεύεις 60 (μεγάλες!) σακούλες σκουπίδια, να κουβαλάς, να τρυπάς, να καρφώνεις – κάτω από τον καυτό ήλιο – και να σε ζηλεύουν οι τουρίστες που απλά κάνουν το μπάνιο τους στην παρακείμενη παραλία;

Αν είσαι εθελοντής του WWF, έχεις το Πάντα στο στήθος και το χαμόγελο στα χείλη, όλα είναι δυνατά!

Οι καλοκαιρινές εθελοντικές ομάδες του WWF βρίσκονται εν δράσει εδώ και ημέρες.

Σήμερα βρισκόμαστε στην Κρήτη, στον υγρότοπο των Μαλίων, μαζί με την ομάδα των 12 εθελοντών μας. Η περιοχή αυτή βρίσκεται κοντά σε οργανωμένη παραλία η οποία είναι ήδη επιβαρυμένη από την τουριστική ανάπτυξη. Έτσι ο κίνδυνος επέκτασης των κακώς κειμένων στον υγρότοπο αποτελεί μια διαρκή απειλή…

Ξεκινήσαμε το πρωί της Δευτέρας και για δύο ημέρες ασχοληθήκαμε με τον καθαρισμό της περιοχής. Η «συλλογή» μας συγκεντρώθηκε σε 60 μεγάλες σακούλες σκουπιδιών!

© Andrea Bonetti / WWF Ελλάς

Με καθαρό πλέον το πεδίο δράσης μας, περάσαμε στο επόμενο βήμα που είναι η οριοθέτηση του υγρότοπου και των ευαίσθητων αμμοθινών με πασσάλους. Το κουβάλημα, τρύπημα και κάρφωμα ξύλινων πασσάλων μήκους 1,5 μέτρου καλά κρατεί από εχθές και συνεχίζεται και σήμερα.

© Andrea Bonetti / WWF Ελλάς

Στόχος μας είναι να «θωρακίσουμε» την περιοχή από πιθανή μελλοντική υποβάθμιση με 200 τέτοιους πασσάλους και από ότι φαίνεται θα καταφέρουμε να έχουμε ολοκληρώσει τις εργασίες μέχρι αύριο το απόγευμα.

© Andrea Bonetti / WWF Ελλάς

Δίπλα μας έχουμε τους Sarpidonistas, μια εθελοντική, ανεξάρτητη ομάδα δράσης από ευαισθητοποιημένους ανθρώπους που αγαπούν τα Μάλια, αλλά και τον Δήμο Χερσονήσου που μας φιλοξενεί. Έχουμε επίσης και τους περαστικούς αλλά και τους λουόμενους που διαρκώς μας προσεγγίζουν για να ενημερωθούν και μας ενθαρρύνουν με τα θετικά τους σχόλια.

Με πολύ θετική ενέργεια και διάθεση συνεχίζουμε λοιπόν την εθελοντική δράση μας στην Κρήτη…

Δείτε προηγούμενες δράσεις μας στην περιοχή:

Σε τέφρα μετατράπηκε και ο καλαμιώνας Μαλίων στην Κρήτη και Φοινικόδασος Πρέβελη και Έλος Ποταμού Μαλίων: η φύση αψηφά τις ψεύτικες υποσχέσεις του κράτους

Τα μπάζα αποχωρούν… ο Μορώνης ξαναζεί!

Οι προσπάθειες του WWF Ελλάς για την προστασία των νησιωτικών υγροτόπων φέρνουν ήδη τα πρώτα απτά και εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009, άρχισε να ξεμπαζώνεται ο μοναδικός φυσικός υγρότοπος του Δήμου Σούδας στην Κρήτη: η εκβολή του ποταμού Μορώνη.

Το εκβολικό σύστημα του ποταμού Μορώνη (Κωδικός WWF Ελλάς: KRI181) πριν από έναν αιώνα είχε έκταση μεγαλύτερη από 1.500 στρέμματα. Το συστηματικό όμως, μπάζωμα της εκβολής και η δόμηση είχαν ουσιαστικά μετατρέψει, τα τελευταία 20 χρόνια, τον ποταμό Μορώνη σε χαντάκι.

Πέρασαν περίπου 4 μήνες από τότε που τα μηχανήματα άρχισαν να δουλεύουν και μέχρι σήμερα έχει ξεμπαζωθεί μια έκταση μεγαλύτερη των 10 στρεμμάτων, ενώ έχουν απομακρυνθεί περίπου 12.000 κ.μ. μπάζων. «Οι μπουλντόζες – αυτήν τη φορά – ανοίγουν το «δρόμο» για την επιστροφή της ζωής στο Μορώνη», δηλώνει φανερά ικανοποιημένος ο υπεύθυνος του προγράμματος νησιωτικών υγροτόπων του WWF Ελλάς, Καλούστ Παραγκαμιάν.

Δείτε περισσότερα για το έργο του WWF Ελλάς στον ποταμό Μορώνη.

Οινούσσες: 5 υγρότοποι μεταξύ 500 ανθρώπων…

Οι Οινούσες, τα 13 αυτά μικρά νησιά βόρεια της Χίου, δεν ξεπερνούν σε έκταση τα 17,5 τ.χλμ. Μόλις 500 κάτοικοι βρίσκονται στο μεγαλύτερο εξ’ αυτών, την Οινούσα ή Αιγνούσα, ενώ το αμέσως μεγαλύτερο νησί (Πασάς) κατοικείται μόνο από τις ένοπλες δυνάμεις.

Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια αποτελούν έναν από τους πιο εναλλακτικούς και ελκυστικούς συνάμα τουριστικούς προορισμούς, σε νεαρές κυρίως ηλικίες. Πόσοι όμως από τους επισκέπτες γνωρίζουν ότι στην Οινούσσα κρύβονται 5 υγρότοποι;

Λιμνοδεξαμενή Οινουσών

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στο νησί, τον περασμένο Απρίλιο, απογράψαμε έναν τεχνητό υγρότοπο [Λιμνοδεξαμενή Οινούσσας (OIN002)], δύο παράκτια έλη [Όρμος Φουρκερό (ΟΙΝ004) και Έλος Καλαμιάρη (ΟΙΝ005)], μία φυσική αλυκή [Αλυκή Οινούσσας (ΟΙΝ001)], ενώ ένας αποδείχτηκε πολύ μικρός και δεν πληρεί τις βασικές προϋποθέσεις για την ένταξή του στη συγκεκριμένη απογραφή [Όρμος Αγίου Ιωάννου(ΟΙΝ003)].

Οι γεωργικές δραστηριότητες στο Έλος Καλαμιάρη επηρέαζουν τον υγρότοπο

Το σύνολο των υγροτοπικών εκτάσεων του νησιού αγγίζει τα 60 στρέμματα. Όλο το νησί είναι ενταγμένο στο ευρύτερο βόρειο τμήμα του Νομού Χίου που έχει χαρακτηριστεί ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (με κωδικό: GR4130001), ενώ το βορειοδυτικό τμήμα της Οινούσσας έχει χαρακτηριστεί επίσης ως Καταφύγιο Άγριας Ζωής, χωρίς να περιλαμβάνει όμως κανέναν από τους υγροτόπους.

Η Αλυκή Οινουσών φαίνεται σχεδόν ανέγγιχτη

Οι 3 φυσικοί υγρότοποι των Οινουσσών, έχουν αρκετά μεγάλο βαθμό φυσικότητας, ο οποίος ενισχύθηκε τις τελευταίες δεκαετίες με τη μείωση του πληθυσμού και συνεπώς των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων. Όλοι σχεδόν οι αγροί στις υγροτοπικές περιοχές του νησιού έχουν εγκαταλειφθεί και η υγροτοπική βλάστηση ανακατέλαβε την έκτασή τους. Μόνο στο έλος Καλαμιάρη (ΟΙΝ005) ασκούνται ακόμα έντονες γεωργικές δραστηριότητες, οι οποίες επηρεάζουν τον υγρότοπο. Η Αλυκή (ΟΙΝ001) φαίνεται σχεδόν ανέγγιχτη.

Όρμος Φουρκερό

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο υγρότοπος στον όρμο Φουρκερό. Ο συγκεκριμένος υγρότοπος είναι από τους λίγους νησιωτικούς υγροτόπους που επηρεάζονται από υποτυπώδη παλιρροιακά φαινόμενα. Πρόκειται για έναν στενόμακρο όρμο που σχηματίζει δύο κολπίσκους, στους οποίους εκβάλλουν δύο μικροί χείμαρροι σχηματίζοντας μικρής έκτασης υγρολίβαδα. Παρότι πρόκειται για δύο ξεχωριστές λεκάνες συμπεριλήφθηκαν ως ένα υγροτοπικό σύστημα, καθώς ενώνονται από το αβαθές θαλασσινό κομμάτι του υγροτόπου που περιλαμβάνει λασπώδεις και αμμώδεις επίπεδες εκτάσεις, οι οποίες αποκαλύπτονται κατά την αμπώτιδα.

Το πρόγραμμα των υγροτόπων πήγε στην Αλιμνιά…

Την Κυριακή 1/11/2009 επισκεφτήκαμε ένα μικρό νησί μεταξύ της Ρόδου και της Χάλκης για την απογραφή ενός υγροτόπου. Πρόκειται για την Αλιμνιά (ή Αλιμιά), ένα ακατοίκητο νησάκι 7,5 περίπου στρεμμάτων.

Ξεκινήσαμε στις 8.30 το πρωί από τον Έμπωνα της Ρόδου. Είχαμε προγραμματισμένη συνάντηση με τον Πέτρο, τον Γιάννη και τον Κώστα, οι οποίοι είχαν προσφερθεί να μας περάσουν απέναντι με το φουσκωτό τους. Ο βοριάς φυσούσε με ένταση 6 μποφόρ και έτσι χρειαστήκαμε είκοσι λεπτά για να προσεγγίσουμε την Αλιμνιά.

Ο υγρότοπος έχει έκταση 6 στρέμματα και βρίσκεται στο μυχό του όρμου της Αλιμνιάς, βορειοδυτικά του εγκαταλειμμένου οικισμού και της καλοδιατηρημένης εκκλησίας του Αϊ Γιώργη. Πρόκειται για ένα παράκτιο και ρηχό φυσικό κοίλωμα, που διατηρεί νερό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Το νερό είναι αλμυρό μιας και εισέρχεται από τη θάλασσα είτε με κύματα, είτε υπογείως. Το δυτικό τμήμα του υγροτόπου οριοθετείται με ένα λιθόχτιστο τοιχίο, ενώ στο ανατολικό τμήμα η υπερυψωμένη παραλία τον χωρίζει από την θάλασσα. Δεν υπήρχε καθόλου υγροτοπική βλάστηση. Στα δυτικά του υγροτόπου υπάρχουν φυτεμένα αρμυρίκια και 4 φοίνικες ενώ στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν θαμνοκυπάρισσα και σχίνοι. Το τοπίο συμπληρώνουν περιφραγμένες εκτάσεις που χρησιμεύουν ως μαντριά για να φιλοξενούν τους μόνιμους κατοίκους του νησιού, ένα κοπάδι αιγοπρόβατα.

Ο υγρότοπος δεν αντιμετωπίζει κάποια -ορατή- σημαντική απειλή. Καθώς δεν είχαμε χρόνο, αφού μας περίμεναν ακόμη 2 υγρότοποι στη Ρόδο, χάσαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στο όμορφο αυτό νησί. Χαιρετήσαμε  λοιπόν τον μεσαιωνικό πύργο που δεσπόζει στο Βουνί και επιβιβαστήκαμε στο σκάφος για την επιστροφή.

Πέτρο, Γιάννη και Κώστα ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον και τη βοήθειά σας.