Για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος – 5 Ιουνίου

Αγαπητοί φίλοι,

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος μας βρίσκει στις 4 γωνιές της Ελλάδας, δίνοντας μάχες ενάντια στις απειλές που αντιμετωπίζει η φύση. Όμως, η σημερινή γιορτή μας καλεί να σηκώσουμε το κεφάλι και να απολαύσουμε το θαύμα της ζωής γύρω μας:

Στο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο -το φυσικό παράδεισο που φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ποικιλία αρπακτικών πουλιών σε όλη την Ευρώπη!- τα 5 τελευταία ζευγάρια του γύπα ασπροπάρη επιμένουν να φτιάχνουν τις φωλιές τους και να προετοιμάζουν τα μικρά τους για το μακρινό ταξίδι προς την Αφρική. Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε και προστατεύουμε τις φωλιές τους και το πείσμα τους μας εμπνέει!

Το ζευγάρι του Ασπροπάρη και το νεογέννητο.

Το ζευγάρι του Ασπροπάρη και το νεογέννητο.

Στα Σεκάνια της Ζακύνθου, η θαλάσσια χελώνα καρέτα τώρα βγαίνει στην αμμουδιά για να φτιάξει τις φωλιές της. Είναι οι πιο κρίσιμες μέρες του χρόνου και είμαστε σε επιφυλακή κοντά της, περιμένοντας σε 2 μήνες τα γεννητούρια. Με δέος παρακολουθούμε έναν κύκλο ζωής που κρατά -κυριολεκτικά- από την εποχή των δεινοσαύρων!

Σε 55 μέρες θα έχουμε τις πρώτες γεννήσεις. ©Χαρίκλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

Σε 55 μέρες θα έχουμε τις πρώτες γεννήσεις. ©Χαρίκλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

Στη Γυάρο, η σπάνια μεσογειακή φώκια -600 έχουν απομείνει!- έχει βρει καταφύγιο στην απομόνωση που προσφέρει η πρώην γη της εξορίας. Πριν λίγες μέρες καθαρίσαμε από σκουπίδια τις σπηλιές και τις αμμουδιές όπου θα γαλουχήσει τα μικρά της. Το όραμα μιας θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής που θα θρέφει τόσο τον άνθρωπο όσο και τη φύση μας γεμίζει ελπίδα!

Η μεσογειακή φώκια αναζητά καταφύγιο στην απομόνωση της Γυάρου. ©Andrea Bonetti/WWF Ελλάς

Η μεσογειακή φώκια βρίσκει καταφύγιο στην απομόνωση της Γυάρου. ©Andrea Bonetti/WWF Ελλάς

Όσο για τους υγρότοπους της Κρήτης και των άλλων νησιών, αυτές τις μέρες έχουν… μετακομίσει στην Νότια Αμερική. Μέσα σε λίγα χρόνια οι νησιωτικοί υγρότοποι πέρασαν από την αφάνεια και τον άμεσο κίνδυνο μπαζώματος, στη διεθνή αναγνώριση και προστασία (διαβάστε σας παρακαλώ εδώ ένα λίγο παλιότερο άρθρο για το πείσμα που τελικά ανταμείφθηκε με επιτυχίες για τα μικρά αλλά υπερ-πολύτιμα υγροτοπάκια). Τώρα λοιπόν, οι συνάδελφοί μου Θάνος Γιαννακάκης και Καλούστ Παραγκαμιάν βρίσκονται στη 12η Σύνοδο Ραμσάρ στην Ουρουγουάη και προωθούν διεθνές ψήφισμα για την προστασία των νησιωτικών υγροτόπων, το οποίο συντάχθηκε με πρότυπο τη δική μας δουλειά. Πιστέψτε με, η χαρά μου για αυτή την εξέλιξη δεν περιγράφεται.

Δείτε την ανταπόκριση του Καλούστ από την Ουρουγουάη

Κι αυτός ο υγρότοπος ταξιδεύει στην Ουρουγουάη. Εκβολή ρύακα Κόμιτου, Μύτη, Εύβοια. ©Καλούστ Παραγκαμιάν/WWF Ελλάς

Κι αυτός ο υγρότοπος ταξιδεύει μαζί μας στην Ουρουγουάη. Εκβολή ρύακα Κόμιτου, Μύτη, Εύβοια. ©Καλούστ Παραγκαμιάν/WWF Ελλάς

Το θαύμα της φύσης που μας περιβάλλει στηρίζεται στους νόμους που προστατεύουν τη φύση. Όμως, σήμερα οι αντιλήψεις έχουν αλλάξει και έτσι η φετινή παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος έρχεται σε μια περίεργη συγκυρία: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που για χρόνια ήταν πρωτοπόρος στην προστασία της φύσης (μέσα από το Δίκτυο Natura 2000, το μεγαλύτερο και πιο αποτελεσματικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών στον κόσμο) σήμερα αναθεωρεί: μήπως η φύση εμποδίζει την ανάπτυξη; μήπως μας στοιχίζει πολύ;

Μαζί με άλλες 100 περιβαλλοντικές οργανώσεις στην Ευρώπη αποφασίσαμε να περάσουμε ένα μήνυμα στήριξης προς το περιβάλλον. Στο ερώτημα που θέτει η Επιτροπή, “είναι αναγκαίο η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεχίσει να προστατεύει τα είδη και τους οικοτόπους;” μέσα σε 3 εβδομάδες 200.000 Ευρωπαίοι πολίτες απάντησαν με ένα ξεκάθαρο “ναι!”. Ας δώσουμε ένα δυναμικό παρών και από την Ελλάδα! Μέρα γιορτής σήμερα, ας κάνουμε δώρο στη φύση τη φωνή που δεν έχει: ας στηρίξουμε την έκκληση για τη διατήρηση των νόμων προστασίας της φύσης στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Πάντα στη διάθεσή σας στο theo.nantsou@wwf.gr

Με φιλικούς χαιρετισμούς και ιδιαίτερη χαρά για τη σημερινή μέρα,

Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής περιβαλλοντικής πολιτικής WWF Ελλάς

Advertisements

Η πιο κρίσιμες μέρες του χρόνου για την καρέτα

Στις 19 Μαίου ξεκίνησε η πιο κρίσιμη περίοδος του χρόνου για την καρέτα! Όπως κάθε καλοκαίρι, οι χελώνες άρχισαν να βγαίνουν στην αμμουδιά για να φτιάξουν φωλιές και να αφήσουν τα αυγά τους.

©Χαρίκλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

©Χαρίκλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

Η παραλία των Σεκανίων στη Ζάκυνθο είναι ο αγαπημένος τους προορισμός. Η πρώτη παραλία ωοτοκίας για την καρέτα σε όλη τη Μεσόγειο, κάθε χρόνο φιλοξενεί ως και 1000 φωλιές! Στα Σεκάνια, που βρίσκονται στον πυρήνα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου, η πρόσβαση στο κοινό δεν είναι ανοιχτή, παρόλα αυτά η παραλία “φιλοξενεί” και πολλά σκουπίδια που ξεβράζει η θάλασσα…

©Χαρίλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

©Χαρίλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

Μαζί με το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου, το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, τον Αρχέλωνα κι εθελοντές βρεθήκαμε εκεί για να καθαρίσουμε τα σκουπίδια, ώστε η παραλία να είναι ελεύθερη για τις χελώνες. Ήδη έχουμε 6 φωλιές και σε λιγότερο από δυο μήνες θα γεννηθούν τα μικρά. Είμαστε σε επιφυλακή και τα περιμένουμε!

©Χαρίλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

©Χαρίλεια Μινώτου/WWF Ελλάς

Σκέψεις για τους υγροτόπους από την άλλη άκρη του κόσμου

Δεν πάνε πολλές ώρες που προσγειωθήκαμε στην Ουρουγουάη, για να πάρουμε μέρος στη 12η σύνοδο της Σύμβασης Ραμσάρ για τους υγροτόπους διεθνούς σημασίας,  και το μυαλό αναπόφευκτα πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω…ramsar-meeting

Ήταν το 2004, όταν το WWF αποφάσισε να ασχοληθεί με τους υγροτόπους των νησιών του Αιγαίου, σε μια περίοδο που οι υγρότοποι δεν ήταν στην ατζέντα κανενός. Ήταν το 2008, όταν αποφάσισε να επεκτείνει το πρόγραμμα και στην υπόλοιπη νησιωτική χώρα μιας και τα αποτελέσματα της πρώτης περιόδου ήταν ανέλπιστα πολλά και γέμιζαν ευθύνη την οργάνωση. Ήταν το 2011 όταν συμπεριλήφθηκαν στον νόμο 3937/2011 για τη βιοποικιλότητα διατάξεις για την προστασία των υγροτόπων της Ελλάδας και προβλέφθηκε νομικά η έκδοση προεδρικών διαταγμάτων και ήταν την επομένη χρονιά όταν εκδόθηκε το π.δ. των μικρών νησιώτικων υγροτόπων που χρησιμοποιούσε τα στοιχεία του WWF για την διατήρηση 380 μικρών υγροτόπων σε 59 ελληνικά νησιά.

Τα είχαμε καταφέρει! Είχαμε βάλει τους νησιωτικούς  υγροτόπους στο επίκεντρο και είχαμε πετύχει, με πολλή δουλειά και αρκετή τύχη (που πάντα βοηθάει αυτούς που τολμούν), τους αρχικούς στόχους. Αυτό που δεν είχαμε συλλάβει ήταν η συνέχεα αυτής της δουλειάς και του αρχικού οράματος έξω από τα στενά σύνορα της Ελλάδας.

Μια ιδέα έγινε οργανωμένη σκέψη και η σκέψη έγινε σχέδιο και το σχέδιο τελικά μεταμορφώθηκε σε σχεδία στην οποία επιβιβάστηκαν και άλλοι που πίστεψαν σε αυτό. Και τελικά το σχέδιο μεγάλωσε και μας ξεπέρασε: η Ελλάδα αποφάσισε να προτείνει ένα ψήφισμα στη Σύνοδο Ramsar της Ουρουγουάης για την προστασία των μεσογειακών νησιωτικών υγροτόπων και βρήκε άμεσα υποστηρικτές στην υπόλοιπη Μεσόγειο. Η σχεδία σήκωσε πανιά και άρχισε να ταξιδεύει…

Βρισκόμαστε λοιπόν στη μακρινή Ουρουγουάη, στο τέλος αυτού του απρόσμενου αλλά όμορφου ταξιδιού, έχοντας βάλει και άλλους επιβάτες στη σχεδία. Γνωρίζουμε κάθε μέρα και άλλους ανθρώπους από όλο τον κόσμο που δουλεύουν για την προστασία των οικολογικά ευαίσθητων αλλά και πολύ σημαντικών υγροτόπων: από Μοζαμβίκη, Μαδαγασκάρη, Βολιβία, Ουκρανία, Φιλιππίνες. Αλλά το πιο σημαντικό είναι αυτό το ψήφισμα για τους υγροτόπους της Μεσογείου, για το οποίο δουλεύουμε τα τελευταία 3 χρόνια. Ένα ψήφισμα που αναδεικνύει τη σημασία των νησιωτικών μεσογειακών υγροτόπων για  τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την διασφάλιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων στα νησιά, που αναγνωρίζει τις μεγάλες πιέσεις που ασκούνται λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, όπως ο τουρισμός, και τελικά προτείνει συγκεκριμένες δράσεις για την προστασία τους (σχετικά, μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Ήδη το προσχέδιο του ψηφίσματος έχει βρει θετική ανταπόκριση ανάμεσα στους συμμετέχοντες στη Σύνοδο, και μάλιστα κάποιες χώρες πρότειναν να διευρυνθεί για να συμπεριλάβει τους νησιωτικούς υγροτόπους όλου του κόσμου, αξιοποιώντας τη δουλειά που έχει γίνει στη Μεσόγειο, τη δική μας δουλειά, ως μοντέλο. Η συγκεκριμένη πρόταση δεν μπορεί βέβαια να υιοθετηθεί τώρα, μιας και δεν έχει προηγηθεί η απαραίτητη προετοιμασία, αλλά θέτει τις βάσεις για μια πρωτοβουλία στην επόμενη Σύνοδο σε 3 χρόνια στο Ντουμπάι για τη διατήρηση των νησιωτικών υγροτόπων σε παγκόσμια κλίμακα!Η Αλυκή Μυτιλήνης ταξιδεύει κι αυτή στην Ουρουγουάη. ©Καλούστ Παραγκαμιάν/WWF Ελλάς

Η Αλυκή Μυτιλήνης ταξιδεύει κι αυτή στην Ουρουγουάη. ©Καλούστ Παραγκαμιάν/WWF Ελλάς

Εδώ είμαστε λοιπόν, με την αγωνία να υιοθετηθεί το ψήφισμα  και να σας μεταφέρουμε τα όμορφα νέα. Ένα ωραίο ταξίδι που ξεκίνησε πριν από 11 χρόνια φαίνεται να φτάνει στο τέλος του με τη μεγαλύτερη διεθνή αναγνώριση. Αυτή η επιτυχία ανήκει σε όλους εσάς που έχετε συμβάλει, ο καθένας με τον τρόπο του, στην προστασία των υγροτόπων. Ανήκει σε όλους εσάς που παλεύετε καθημερινά με τα στραβά της ελληνικής πραγματικότητας και που παρά τις μεγάλες δυσκολίες οφείλετε να συνεχίσετε να προσπαθείτε. Ανήκει και σε όλους εμάς που εστιασμένα δουλεύουμε για αυτόν τον στόχο.

Το ταξίδι τελείωσε… Ή μήπως όχι;

Η Πρωτοβουλία για τους Μεσογειακούς Υγροτόπους, το MedWet, φαίνεται πως έχει σκοπό να εντάξει τη μεθοδολογία του WWF στην απογραφή των μεσογειακών υγροτόπων και εμείς μπορούμε να συνεισφέρουμε στην προσπάθεια αυτή με γνώση και εμπειρία. Η σχεδία λοιπόν μεγαλώνει, έχει αποκτήσει κουπιά και πανιά και ξεκινάει το ταξίδι με αφετηρία τα ελληνικά νησιά και προορισμό όλα τα νησιά της Μεσόγειου. Καλό ταξίδι λοιπόν!

Θάνος Γιαννακάκης

Διάβασε περισσότερα για τη δουλειά μας για τους νησιωτικούς υγρότοπους.

Μια Κυριακή κάθε μήνα σε έναν υγρότοπο!

Από τον Απρίλη, οι Κυριακές στην Κρήτη και στην Λέσβο έχουν άλλο αέρα! Μικροί και μεγάλοι, παρέα με το Δίκτυο παρακολούθησης νησιώτικων υγρότοπων του WWF Ελλάς, ανακαλύπτουμε τα μυστικά των υγρότοπων.

Εργαστήρι στη λίμνη Κουρνά, στο Ρέθυμνο.

Εργαστήρι στη λίμνη Κουρνά, στο Ρέθυμνο.

Μια Κυριακή κάθε Μήνα, με τη βοήθεια ενός ειδικού, μελετάμε τα υπέροχα πλάσματα που φιλοξενούνται στους υγρότοπους και πώς αυτά συνθέτουν ένα μοναδικό οικοσύστημα που ευεργετεί τη φύση και τον άνθρωπο.

Σημεία συνάντησης; Εκβολές, έλη, ποτάμια, φαράγγια, λίμνες, εποχικά λιμνία! Είναι τόσο πολλά και διαφορετικά τα οικοσυστήματα αυτά που είναι αδύνατον να τα επισκεφτούμε όλα, όμως σε κάθε μας ραντεβού προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τη μαγεία που κρύβουν.

Λίμνη Κουρνά, Ρέθυμνο.

Λίμνη Κουρνά, στο Ρέθυμνο.

Μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί 5 εξορμήσεις όπου δεκάδες πολίτες είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν και να μάθουν τα μυστικά του κόσμου των υγρότοπων. Μέσα από ορνιθοπαρατήρηση, δειγματοληψία ασπόνδυλων και αναγνώριση φυτών οι συμμετέχοντες ήρθαν πιο κοντά στην ομορφιά αυτών των οικολογικών διαμαντιών.

Αλυκές Ελούντα, Άγιος Νικόλαος.

Αλυκές Ελούντα, Άγιος Νικόλαος.

Εκβολή Αποσελέμη, Ηράκλειο.

Εκβολή Αποσελέμη, Ηράκλειο.

Οι εξορμήσεις συνεχίζονται στους «γνωστούς άγνωστους» υγρότοπους της Κρήτης και Λέσβου. Μέχρι και τον Ιούνιο, θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε αυτά τα οικοσυστήματα και να κινητοποιήσουμε φορείς και υπηρεσίες για την άμεση προστασία, διατήρηση, και αποκατάσταση τους. Σας περιμένουμε!

Φαράγγι Καρτερού, Ηράκλειο.

Φαράγγι Καρτερού, Ηράκλειο.

————–

Οι συγκεκριμένες δράσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσια Δικτύου Παρακολούθησης των Υγρότοπων της Κρήτης και Λέσβου, το οποίο για πέμπτη χρονιά υλοποιείται με την υποστήριξη του Συστήματος της Coca-Cola στην Ελλάδα (Coca-Cola Τρία Έψιλον και Coca-Cola Hellas), στο πλαίσιο του περιβαλλοντικού προγράμματος «Αποστολή Νερό».

Τα σχολεία του Ασπροπάρη στην Αλεξανδρούπολη και την Κομοτηνή: “Όχι στις φόλες – σεβασμός στα ζώα και στη φύση”

Οι δράσεις των σχολείων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα συμβολικής υιοθεσίας του Ασπροπάρη έκλεισαν φέτος με την κάθοδο των μαθητών στις πρωτεύουσες των νομών Έβρου και Ροδόπης. Στόχος να αναδείξουμε την ανάγκη κοινωνικής ευαισθητοποίησης και συλλογικής δράσης στο ζήτημα της εκ προμελέτης δηλητηρίασης άγριων και μη ζώων, από τις φόλες που μπαίνουν τόσο στην ύπαιθρο όσο και εντός των πόλεων και των χωριών της περιοχής.

Εικόνα 1. Η πορεία στην Αλεξανδρούπολη ξεκινάει από το λιμάνι της πόλης

Εικόνα 1. Η πορεία στην Αλεξανδρούπολη ξεκινάει από το λιμάνι της πόλης

Τη Δευτέρα 11/05 οι μαθητές του Γυμνασίου Σουφλίου, του Γυμνασίου Τυχερού και του Δημοτικού Τυχερού φόρεσαν τις μάσκες τους, σήκωσαν τα πλακάτ τους και διέσχισαν τους δρόμους της Αλεξανδρούπολης με την ελπίδα οι κάτοικοι της πόλης, αλλά και του υπόλοιπου Έβρου, να ακούσουν το κάλεσμα τους.

Εικόνα 2. Έξω από το Δημαρχείο, Ασπροπάρης και αδέσποτα ένωσαν τις δυνάμεις τους για πόλεις και δάση χωρίς φόλες!

Εικόνα 2. Έξω από το Δημαρχείο της Αλεξανδρούπολης, Ασπροπάρης και αδέσποτα ένωσαν τις δυνάμεις τους για πόλεις και δάση χωρίς φόλες!

Εικόνα 3. Καθιστική διμαρτυρία.

Εικόνα 3. Καθιστική διμαρτυρία.

Την επόμενη μέρα, ήταν η σειρά του Δημοτικού σχολείου Σαπών να περάσει το μήνυμα ότι αυτές οι πρακτικές δε χωράνε στην κοινωνία μας, αυτή τη φορά διαδηλώνοντας από τους πεζοδρόμους και την κεντρική πλατεία της Κομοτηνής.

Εικόνα 4. Το Δημοτικό Σαπών φωνάζει παρόν στη μάχη ενάντια στις φόλες από την κεντρική πλατεία της Κομοτηνής

Εικόνα 4. Το Δημοτικό Σαπών φωνάζει παρόν στη μάχη ενάντια στις φόλες από την κεντρική πλατεία της Κομοτηνής

Γαβγίσματα σκυλιών, όπως τα είχαν προηχογραφήσει οι μαθητές, γέμισαν τους δρόμους των δύο πόλεων. Οι μαθητές, μεταμορφωμένοι για μία μέρα σε ακτιβιστές, φώναξαν με πάθος υπέρ του Ασπροπάρη, της άγριας ζωής, των ζώων συντροφιάς, όλων των θυμάτων των δηλητηριασμένων δολωμάτων που μεταμορφώνουν τα δάση, τις πόλεις, τα χωριά, σε ναρκοπέδια.

Εικόνα 5. "Οι φόλες σπέρνουν θάνατο γι' αυτό δεν είναι λύση - Σεβασμός στα ζώα και στη φύση"

Εικόνα 5. “Οι φόλες σπέρνουν θάνατο γι’ αυτό δεν είναι λύση – Σεβασμός στα ζώα και στη φύση”

Όπως είπαν μέσω του κειμένου που την ίδια ώρα μοιραζόταν στους περαστικούς «Έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια περιοχή η οποία φιλοξενεί ζώα ιδιαίτερης ομορφιάς και σπανιότητας. Έχουμε την υποχρέωση να τους προσφέρουμε το καταφύγιο που χρειάζονται. Ας ξεκινήσει ο καθένας από τη γειτονιά του!»

Ευχαριστούμε θερμά τους Βασίλη Καραφυλλίδη (studio “Απεικόνιση”) και Γρηγόρη Αζορίδη για την εθελοντική τους υποστήριξη στην αποτύπωση των δρώμενων με βίντεο και φωτογραφίες αντίστοιχα. Ευχαριστούμε επίσης την Αθηνά Καφετζή για την επιμέλεια του ήχου.

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος του προγράμματος LIFE10 NAT/BG/000152, με τίτλο “Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία των: Ορνιθολογική Εταιρεία της Βουλγαρίας (Bulgarian Society for the Protection of Birds–BSPB), Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF Ελλάς και Ορνιθολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Royal Society for the Protection of Birds–RSPB). Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.

Μετράμε τις φωλιές του Ασπροπάρη

Ενημέρωση: αναζητάμε εθελοντές για το καλοκαιρινό πρόγραμμα στη Δαδιά

Οι μέρες αυτές είναι οι πιο κρίσιμες της χρονιάς για τον απειλούμενο Ασπροπάρη στη Θράκη: ο μοναδικός γύπας που μεταναστεύει επιστρέφει από την Αφρική, μετά από ταξίδι χιλιάδων χιλιομέτρων. Ψάχνουμε να βρούμε πόσα ζευγάρια γύρισαν, πόσες φωλιές έφτιαξαν και αν έχουν καταφέρει να γεννήσουν το αυγό τους (κάνουν μόλις 1 με 2 αυγά το χρόνο).

Μέσα από το τηλεσκόπιο: στα βράχια στο κέντρο, ο Ασπροπάρης είναι μια μικρή άσπρη κουκίδα.

Μέσα από το τηλεσκόπιο: στα βράχια στο κέντρο, ο Ασπροπάρης είναι μια μικρή άσπρη κουκίδα. (φωτογραφίες: Έλα Κρετ)

Η Έλα Κρετ, περιβαλλοντολόγος του WWF, αναφέρει από το πεδίο: «Φέτος έχουμε ήδη μετρήσει 5 ζευγάρια Ασπροπάρη. Για τα 4, έχουμε δει τις φωλιές και τα καλά νέα είναι ότι ήδη κλωσσάνε αυγά. Για το 1 ζευγάρι, ακόμα δεν είμαστε σίγουροι, γιατί φαίνεται πως άλλαξε την περσινή φωλιά του και έφτιαξε καινούρια σε άλλο σημείο του μεγάλου βράχου. Για να βεβαιωθούμε, θα χρειαστεί 3-4 άτομα να παρακολουθήσουμε το βράχο από διαφορετικά σημεία ταυτόχρονα, για να δούμε σε ποια εσοχή μπαίνει ο Ασπροπάρης.

Τα μεγάλα βράχια κέντρο-δεξιά είναι το καταφύγιο του Ασπροπάρη κοντά στον ποταμό Κομψάτο, στη Ροδόπη.

Τα μεγάλα βράχια κέντρο-δεξιά είναι το καταφύγιο του Ασπροπάρη κοντά στον ποταμό Κομψάτο, στη Ροδόπη.

Δυστυχώς προς το παρόν έχουμε συνολικά ένα ζευγάρι λιγότερο σε σχέση με πέρσι. Διατηρούμε μια μικρή ελπίδα ότι το ζευγάρι που λείπει ίσως άργησε λίγες μέρες, όμως αν αργήσει κι άλλο, θα δυσκολευτεί να κάνει απογόνους. Το Σεπτέμβρη τα νεογνά τους πρέπει να είναι ήδη αρκετά ώριμα ώστε να κάνουν μόνα τους το μακρινό ταξίδι για την Αφρική!

Είδαμε τα άγρια άλογα, στον Κομψάτο στη Ροδόπη.

Είδαμε και τα άγρια άλογα στον Κομψάτο στη Ροδόπη.

Ακόμα, είμαστε ιδιαίτερα ανήσυχοι για τις φόλες. Πριν λίγες μέρες είχαμε μια άσχημη υπενθύμιση του κινδύνου, όταν κληθήκαμε σε ένα ακριτικό χωριό για να παραλάβουμε δυο νέα θύματα, Όρνια.»

Ο Κίκο έχει το δικό του «τηλεσκόπιο» για τις φόλες - τη μύτη του.

Ο Κίκο έχει το δικό του «τηλεσκόπιο» για τις φόλες – τη μύτη του.

Ο Ασπροπάρης μετρά ελάχιστα ζευγάρια στη Θράκη αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα. Κάθε χρόνο, βρισκόμαστε κοντά του στη μάχη που δίνει για την επιβίωση στην Ελλάδα. Τα δηλητηριασμένα δολώματα -οι γνωστές φόλες- αποτελούν γι’αυτόν μια μόνιμη απειλή.

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος του προγράμματος LIFE10 NAT/BG/000152, με τίτλο “Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία των: Ορνιθολογική Εταιρεία της Βουλγαρίας (Bulgarian Society for the Protection of Birds–BSPB), Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF Ελλάς και Ορνιθολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Royal Society for the Protection of Birds–RSPB). Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.

Μια ημέρα βαμμένη κόκκινη ενάντια στις φόλες, για χάρη του Ασπροπάρη

Τρίτη χρονιά φέτος που τα σχολεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα συμβολικής υιοθεσίας των τελευταίων εναπομείναντων Ασπροπάρηδων της Θράκης αναλαμβάνουν δυναμικές δράσεις. Όλες οι δράσεις πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σουφλίου & Μαρώνειας-Σαπών.

Όπως και τις προηγούμενες χρονιές συμμετέχουν συνολικά 120 περίπου μαθητές από 5 σχολεία του Έβρου και της Ροδόπης. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για το Γυμνάσιο Σουφλίου, το Γυμνάσιο Τυχερού, το Δημοτικό Τυχερού, το Δημοτικό Σαπών και το Γυμνάσιο Ιάσμου.

Φέτος οι δράσεις των ομάδων συνεχίζουν την προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων που ξεκίνησε πέρυσι. Στόχος για τη φετινή χρονιά είναι να αναδειχτεί η ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης αυτής της πρακτικής στις πόλεις και τα χωριά της περιοχής.

Εικόνα 1. Το Γυμνάσιο Ιάσμου δηλώνει ολόψυχα παρόν στον αγώνα ενάντια στις φόλες!

Εικόνα 1. Το Γυμνάσιο Ιάσμου δηλώνει ολόψυχα παρόν στον αγώνα ενάντια στις φόλες!

Πρώτος σταθμός η Παγκόσμια Ημέρα της Γης, η 22α Απριλίου. Τα σχολεία ανέλαβαν να μεταμορφώσουν την ημέρα αυτή σε Ημέρα Ενάντια στις Φόλες, ζητώντας από τους κατοίκους να πάρουν θέση απέναντι σ’ αυτό το πρόβλημα, φορώντας κάτι κόκκινο.

Εικόνα 2. Η Περιβαλλοντική Ομάδα του Γυμνασίου Σουφλίου «Το δέντρο της ζωής και το ποτάμι της συνδημιουργίας» δίνει το μήνυμα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης

Εικόνα 2. Η Περιβαλλοντική Ομάδα του Γυμνασίου Σουφλίου «Το δέντρο της ζωής και το ποτάμι της συνδημιουργίας» δίνει το μήνυμα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης (φωτογραφία: Αποστόλης Ιωαννίδης, ΚΠΕ Σουφλίου)

Εικόνα 03. Οι μαθητές του Τυχερού ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης ντυμένοι στα κόκκινα, με συνθήματα, πανό και φυλλάδια.

Εικόνα 03. Οι μαθητές του Τυχερού ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης ντυμένοι στα κόκκινα, με συνθήματα, πανό και φυλλάδια

Θα ακολουθήσουν δράσεις στις πρωτεύουσες των δύο νομών για τις οποίες θα σας ενημερώσουμε σύντομα!

 

Οι δράσεις αυτές αποτελούν μέρος του προγράμματος LIFE10 NAT/BG/000152, με τίτλο “Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία των: Ορνιθολογική Εταιρεία της Βουλγαρίας (Bulgarian Society for the Protection of BirdsBSPB), Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF Ελλάς και Ορνιθολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Royal Society for the Protection of BirdsRSPB). Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.

2 νέα θύματα δηλητηρίασης στη Ροδόπη

“Μας ενημέρωσαν κάτοικοι του χωριού ότι παιδιά που έπαιζαν έξω είδαν ένα μεγάλο αρπακτικό πουλί να πέφτει μες στο χωριό ενώ πετούσε”.
Ενώ μόλις πριν λίγες μέρες τα σχολεία του Έβρου και της Ροδόπης που έχουν υιοθετήσει τον Ασπροπάρη διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στις φόλες, σήμερα μετράμε νέα θύματα. Η Έλα, περιβαλλοντολόγος του WWF στη Δαδιά, μας γράφει από το πεδίο:

φωτογραφία: Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

φωτογραφία: Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

“Με 2 υπαλλήλους του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς πήγαμε να διερευνήσουμε στην Άνω Βυρσίνη, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με Βουλγαρία. Ήταν ένα Όρνιο με συμπτώματα δηλητηρίασης. Το Σάββατο το πρωί το πήγαμε στην κτηνίατρο, αλλά δυστυχώς ήταν αδύνατο να σωθεί.

IMG_3926_small

φωτογραφία: Φορέας διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

Την Κυριακή μας ενημέρωσαν για ακόμα ένα Όρνιο, αυτήν την φορά έξω από το χωριό. Επιστρέψαμε με το Φορέα Διαχείρισης για το πουλί, αλλά και για να προσπαθήσουμε να ‘διαβάσουμε’ από τις κινήσεις των πουλιών πού ακριβώς βρίσκεται το δηλητηριασμένο δόλωμα (η περιοχή είναι τεράστια κι αδύνατο να το βρούμε αλλιώς!). Ταυτόχρονα στην βουλγαρική πλευρά έκαναν έρευνα τα παιδιά από την BSPB (Βουλγαρική Ορνιθολογική). Δυστυχώς παρακολουθώντας την περιοχή σχεδόν όλη τη μέρα, δεν καταφέραμε να βρούμε την πηγή της δηλητηρίασης. Αύριο μαζί με το προσωπικό του Φορέα, τους δικούς μας εθελοντές και εννοείται με τον Κίκο θα κάνουμε την τελευταία προσπάθεια.» (περισσότερα για τον Κίκο)

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους κατοίκους της Άνω Βυρσίνης για την έγκαιρη ενημέρωση και την ένθερμη συμμετοχή τους.

elakret

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος του προγράμματος LIFE10 NAT/BG/000152, με τίτλο “Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία των: Ορνιθολογική Εταιρεία της Βουλγαρίας (Bulgarian Society for the Protection of Birds–BSPB), Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF Ελλάς και Ορνιθολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Royal Society for the Protection of Birds–RSPB). Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.

O βυθός της Γυάρου και οι κάτοικοί του

Μετά τις απανωτές κακοκαιρίες και τα αλλόκοτα γυρίσματα του καιρού, βρήκαμε ένα παράθυρο για να συνεχίσουμε την εις βάθος εξερεύνηση του βυθού της Γυάρου, στα πλαίσια του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE.

Παράθυρο στο καιρό για εις βάθος εξερεύνηση

Παράθυρο στο καιρό για εις βάθος εξερεύνηση της Γυάρου

Μία από τις πολλές δράσεις του προγράμματος που είναι στα σκαριά, είναι και η δημιουργία “υποβρύχιων μονοπατιών περιήγησης”. Τα υποβρύχια μονοπάτια είναι ένας βιωματικός τρόπος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ένα πολύτιμο εργαλείο διαχείρισης μιας θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής. Σε αυτές τις ειδικά σηματοδοτημένες περιοχές  δίνεται η δυνατότητα στον επισκέπτη να εξερευνήσει  και να ανακαλύψει είδη και διεργασίες του θαλάσσιου οικοσυστήματος, σαν να βρίσκεται σε ένα υποθαλάσσιο μουσείο όπου τα εκθέματα είναι ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Μία μάσκα και ένας αναπνευστήρας είναι τα ελάχιστα απαραίτητα αξεσουάρ για να ανοίξει κανείς τα μάτια του και να βρεθεί σε έναν άλλο κόσμο, κάτω από την επιφάνεια όπου όλα φαίνονται μεγαλύτερα και η φυσική αλλάζει. Οι βυθισμένες ταμπέλες θα περιλαμβάνουν οδηγίες για την αναγνώριση ειδών και τις σχέσεις  μεταξύ τους και θα μας βοηθήσουν να αλλάξουμε τις προκαθορισμένες αντιλήψεις που έχουμε για τις θάλασσές μας.

Οι φυλακές

Το επιβλητικό κτίριο των Φυλακών, από τη θάλασσα.

Η επιστημονική αποτύπωση του βυθού της Γυάρου, έγινε στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού. Ο Δρ. Παπαθεοδώρου και η ομάδα του από το Εργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, ολοκλήρωσαν έναν από τους καλύτερους χάρτες αποτύπωσης πυθμένα που υπάρχουν για τις Βόρειες Κυκλάδες. Με βάση αυτούς τους χάρτες και έπειτα από επαφές με την τοπική κοινωνία που γνωρίζει καλά το μέρος, η ομάδα πεδίου του ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE έχει μια πρώτη ιδέα από που να ξεκινήσει την αποστολή της.  Η επιλογή, η ενδελεχής έρευνα και αποτύπωση αυτών των διαδρομών μπορεί να μην είναι απλή υπόθεση, αλλά είναι σίγουρα διασκεδαστική!

Φώτο Γιώργος Στεφάνου Η ομάδα πεδίου και οι φωτογράφοι!

Φώτο Γιώργος Στεφάνου
Η ομάδα πεδίου και οι φωτογράφοι!

 

Εδώ θα σας παρουσιάσουμε μόνο μερικούς από τους κατοίκους αυτών των μελλοντικών υποβρύχιων διαδρομών που συναντήσαμε αυτή τη βδομάδα καταδύσεων στη Γυάρο. Τα μελλοντικά μονοπάτια θα είναι και ένας από τους λόγους για να την επισκεφτεί κανείς  από κοντά, να την εξερευνήσει και να τους ανακαλύψει!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο “Γλόμπος” στη Γυάρο, για λίγες εμφανίσεις! Φώτο Χ. Παπαδάς/WWF GREECE.

 

Το Janolus cristatus  είναι ένα μαλάκιο ή γυμνοβράγχιο, τόσο φανταχτερό και απόκοσμο, κάθε συνάντηση μαζί του αποτελεί μεγάλη τύχη για τον υποβρύχιο εξερευνητή/παρατηρητή!  Τον ονομάσαμε “Γλόμπο” γιατί τα δευτερογενή του βράγχια μοιάζουν με λαμπτήρες, σαν να έχει πολλές καλές ιδέες ταυτόχρονα! Μία από τις πολλές εκπλήξεις που συναντήσαμε στον κόλπο των Φυλακών.

Βρείτε τα 4 γαστερόποδα μαλάκια στη φωτογραφία

Βρείτε τα 4 γαστερόποδα κοχύλια στη φωτογραφία

Όσοι τα ψάχνετε ακόμα, δείτε τα εδώ αναποδογυρισμένα.  Τι σας θυμίζουν?

Όσοι τα ψάχνετε ακόμα, δείτε τα εδώ αναποδογυρισμένα. Τι σας θυμίζουν?

Η νότια πλευρά είχε και αυτή τα τυχερά της!  Τα Astraea rugosa είναι τα σαλιγκάρια που όταν πεθάνουν απελευθερώνουν  τα γνωστά σε όλους μας “Ματάκια της θάλασσας”.  Τα ματάκια αυτά είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια για τη χρήση τους σε κοσμήματα και χειροτεχνίες.  Ο πληθυσμός του είδους στη Γυάρο φαίνεται δυνατός αν σκεφτεί κανείς ότι σε ένα βράχο ανακαλύψαμε 4 κοχύλια!

Μεγάλος σκορπιός στα 5μ !

Μεγάλος σκορπιός στα 5μ !

Εκεί στο τέλος της νότιας εξερευνητικής βουτιάς βρήκαμε ένα σκορπιό μεγάλο και βαρύ στα ρηχά.  Όσο περίεργο και να σας φαίνεται, οι σκορπιοί των Ελληνικών θαλασσών είναι από τα πιο επικίνδυνα ψάρια των νερών μας! Ο πόνος είναι τόσο έντονος που κάνει ακόμα και τους πιο …θαρραλέους να κλαίνε!  Ένας από τους όρους λειτουργίας των υποβρύχιων μονοπατιών είναι “Μην ακουμπάτε τίποτα”. Τα περισσότερα είδη  που συναντάμε στις θάλασσές μας είναι πολύ ευάλωτα στο άγγιγμα.

Η "κολοχτύπα¨ξαναχτυπά!

Η “κολοχτύπα¨ξαναχτυπά!

Λίγο πριν το τέλος άλλης μιας κατάδυσης είδαμε έναν ύποπτο κοφτό βράχο, πάλι στα ρηχά, στα 7μ. Αυτή η στιγμή που σκύβεις για να δεις τι κρύβει από κάτω ο βράχος είναι μοναδική και τις περισσότερες φορές ανακαλύπτεις πολλά. Εδώ πέσαμε πάνω σε μια ήσυχη Scyllarides latus η λεγόμενη και “κολοχτύπα”. Λίγες γρήγορες φωτογραφίες, εμείς επιστρέφουμε στην επιφάνεια και αυτή απολαμβάνει το βράχο της!

Έχουμε ακόμα πολύ δουλειά μέχρι την ολοκλήρωση και λειτουργία των υποβρύχιων μονοπατιών, έως τότε θα σας ενημερώνουμε για τους κατοίκους του βυθού της Γυάρου από τις εξερευνητικές μας καταδύσεις και όλες τις παράλληλες δράσεις του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE!

 

Βρεγμένοι ως το κόκαλο στη Γυάρο …

Χειμερινή αποστολή καταγραφής ορνιθοπανίδας στη Γυάρο

Συμμετέχοντες ερευνητές: Γιώργος Κατσαδωράκης, Andrea Bonetti, Χρήστος Παπαδάς

Είναι παραμονές Χριστουγέννων, έχουμε επιστρέψει στα ζεστά και στεγνά, οι νιτσεράδες στεγνώνουν στο βορειαδάκι αλλά οι αναμνήσεις είναι ακόμα νωπές και ψάχνουν σελίδες για να αποτυπωθούν. Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αρχή.

Όταν προσπαθείς να θεσμοθετήσεις μια θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή που θα προσεγγίζει το οικοσύστημα σφαιρικά δεν πρέπει να σου ξεφύγει καμία λεπτομέρεια. Έτσι λίγες μέρες πριν τελειώσει το 2014, η ομάδα πεδίου του WWF Ελλάς βρίσκεται στο αλιευτικό καταφύγιο της Ποσειδωνίας Σύρου να φορτώνει εξοπλισμό και προμήθειες στο ερευνητικό σκάφος «Γιούρα».

Προορισμός: νήσος Γυάρος.

Αποστολή: η χειμερινή καταγραφή της ορνιθοπανίδας νήσου Γυάρου στα πλαίσια του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ Life

Καιρός: αίθριος με τοπικές νεφώσεις και 2-3 τοπικά 5Bf

Gyaros - 16-18 December 2014. Cyclades LIFE

Ταξιδεύοντας με το Γιούρα ΦΩΤΟ Α.Bonetti / WWF Ελλάς

Η αποστολή ξεκινά το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου με μια γαλήνια θάλασσα. Το «Γιούρα» παρόλο το φορτίο που κουβαλά μοιάζει να πετά πάνω στο νερό και η πρωινή βαρκάδα είναι άκρως απολαυστική. Σύντομα βρισκόμαστε στη Γυάρο και ξεκινάμε την καταγραφή κάνοντας τον περίπλου του νησιού. Σε αυτή την αποστολή είναι μαζί μας ο δρ. Γιώργος Κατσαδωράκης, ειδικός στην έρευνα πεδίου με έμφαση στην ορνιθοπανίδα, ο οποίος κατευθύνει την αποστολή καθώς και ο Andrea Bonetti, φωτογράφος άγριας φύσης και ερευνητής του WWF Ελλάς, με πλούσια εμπειρία στην καταγραφή και παρατήρηση πουλιών. Σε λίγο πάνω στο κατάστρωμα του φουσκωτού, βρίσκονται κυάλια, gps, φωτογραφικές μηχανές, σημειωματάρια και βιβλία αναγνώρισης ορνιθοπανίδας. Ο Andrea με τον σούπερ τηλεφακό του, εστιάζει και φωτογραφίζει όσα δεν πιάνει το μάτι και τα κυάλια, ενώ ο Γιώργος διαρκώς καταμετρά και μας δείχνει πουλιά καθώς προχωράμε κατά μήκος της ακτογραμμής. Από τις πρώτες κιόλας στιγμές φαίνεται ότι οι μύχοι και οι μαυροπετρίτες, καλοκαιρινοί κάτοικοι του νησιού έχουν μεταναστεύσει, αλλά εντοπίζονται πολλά αρπακτικά τα οποία αιωρούνται στα θερμικά ρεύματα αναζητώντας τροφή.

Gyaros - 16-18 December 2014. Cyclades LIFE

Θαλασσοκόρακες Phalacrocorax aristotelis ΦΩΤΟ Α.Bonetti / WWF Ελλάς

Ο Δεκέμβρης ξεκίνησε βροχερά και γυρνώντας στα δυτικά της Γυάρου το θέαμα μας εντυπωσιάζει. Έχουν σχηματιστεί δεκάδες μικροί καταρράκτες που ξεκινούν λίγο κάτω από την κορυφή και κατεβάζουν το νερό μέχρι τις μικρές παραλίες ή τα απόκρημνα βράχια αφήνοντας τις στάλες σε ελεύθερη πτώση.

Gyaros - 16-18 December 2014. Cyclades LIFE

Γαλάζια Λίμνη στη Γυάρο ΦΩΤΟ Α.Bonetti / WWF Ελλάς

Το θέαμα μας έχει συνεπάρει και έχουμε αργήσει. Επιστρέφουμε στον όρμο των φυλακών και από εκεί ανηφορίζουμε στις γύρω κορφές για καταγραφή και παρατηρήσεις έως το σούρουπο.

Οι χειμωνιάτικες μέρες είναι μικρές και βρίσκεσαι πολλές ώρες εκτεθειμένος στο κρύο και την υγρασία του νησιού χωρίς να μπορείς να δουλέψεις, απλά περιμένεις να ξημερώσει. Ευτυχώς υπάρχει καλή παρέα και μια ζεστή φωτιά μαζί με σούπα για να συνοδέψει τη συζήτηση η οποία περιστρέφεται φυσικά γύρω από τις πρωινές καταγραφές, τα πουλιά αλλά και το όραμα που έχει το WWF Ελλάς για την προστατευόμενη περιοχή της Γυάρου.

Gyaros - 16-18 December 2014. Cyclades LIFE

Νύχτα στη Γυάρο ΦΩΤΟ Χ.Παπαδάς / WWF Ελλάς

Η μέρα ήταν πολύ δημιουργική, καταμετρήθηκαν σημαντικοί πληθυσμοί θαλασσοκοράκων (Phalacrocorax aristotelis) και ασημόγλαρων (Larus michahellis), ενώ έντονη έκαναν την παρουσία τους οι αετογερακίνες (Buteo rufinus) και τα γεράκια (Buteo buteo). Παράλληλα το βράδυ εμφανίζονται οι νυχτόβιοι κυνηγοί, κουκουβάγιες ( Athene noctua) και Τυτώ ( Tyto alba).

Η κούραση μας καταβάλει, τα ξύλα τελειώνουν και αναζητούμε καταφύγιο για τη νύχτα. Ένα παλιό κτίσμα κοντά στην παραλία, θα φιλοξενήσει τους δύο ερευνητές ενώ εγώ αποφασίζω να κοιμηθώ μέσα στο σκάφος για την ασφάλειά του. Φυσικά δεν είναι εκείνες οι όμορφες καλοκαιρινές βραδιές που χάζευα τον έναστρο ουρανό, οπότε χώνομαι γρήγορα στον υπνόσακο κάτω από την τέντα πλεύσης του σκάφους.

Θα ξυπνήσω αρκετές φορές μέσα στη νύχτα, από το άκουσμα της θάλασσας και του αέρα που φρεσκάρισε, για να ελέγξω τα σχοινιά που κρατάνε το σκάφος από το μισογκρεμισμένο μώλο.

Χαράζει πίσω από την Τήνο, αλλά τον ουρανό σκεπάζει βαριά συννεφιά. Ένα δυνατό τράνταγμα με πετάει από τη μια μεριά του σκάφους στην άλλη καθώς είμαι κουλουριασμένος στον υπνόσακό μου προσπαθώντας να ζεσταθώ. Ακολουθεί ο γνώριμος ήχος του κεραυνού. Το κύμα έχει δυναμώσει πολύ και η πρωινή μπόρα ξεσπά. Είναι η ώρα για ένα ζεστό καφέ με την υπόλοιπη ομάδα. Ευτυχώς η βροχή θα κοπάσει και είμαστε πάλι στο δρόμο της εξερεύνησης.

Σε προηγούμενες αποστολές είχαμε παρατηρήσει την ύπαρξη ενός ξερού ρέματος πίσω από τα ερειπωμένα κτίρια του νοσοκομείου στον όρμο των φυλακών. Μετά από τους καταρράκτες που είδαμε την προηγουμένη με προκαλεί η ιδέα της εξερεύνησης του συγκεκριμένου ρέματος, οπότε αποφασίζω να το ανέβω ανάποδα από τη φορά του. Είναι απίστευτη η ποσότητα νερού που κατεβαίνει για τα δεδομένα των Κυκλάδων. Φωτογραφίζω και βιντεοσκοπώ χωρίς να πιστεύω στα μάτια μου. Η Γυάρος των άκρων, το χειμώνα το νερό ξεχειλίζει από τον υδροφόρο ορίζοντα, τα πηγάδια έχουν πλημμυρίσει και το καλοκαίρι εντελώς άνυδρη… Τις σκέψεις σταματούν οι ψιχάλες που πέφτουν στο πρόσωπό μου. Γυρίζω και κοιτάζω πίσω μου τις κορφές προφήτης Ηλίας και Σκοτωμένος, τις οποίες έχει σκεπάσει ένα μαύρο σύννεφο. Στη αρχή πιστεύω ότι είναι περαστικές σταγόνες, αλλά όσο περνάει η ώρα δυναμώνει. Κατηφορίζω γρήγορα προς το σκάφος, το μυαλό μου είναι στους δύο συνεργάτες που βρίσκονται ψηλά στο βουνό, κοιτάζω το ρολόι και είναι 13.30 και το ραντεβού μας είναι στις 16.00, άρα λογικά βρίσκονται ψηλά ακόμα.

Hieraaetus fasciatus - Bonelli's Eagle - Σπιζαετός

Ο Σπιζαετός της Γυάρου ΦΩΤΟ Α.Bonetti / WWF Ελλάς

Πρώτη δουλειά μόλις φτάνω να μαζέψω ξύλα για να ανάψω φωτιά. Πράγματα που στην καθημερινότητα, μας φαίνονται απλά εδώ γίνονται πολυτέλειες. Ένα βρεγμένο φρύγανο θα πάρει εύκολα με το ένα χαρτάκι για προσάναμμα και μετά θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα βρεγμένα ξύλα που καίγονται αργά με μπόλικο καπνό και μικρές εκρήξεις από θύλακες νερού που έχουν μέσα τους.

Ο Andrea καταφθάνει λίγο πριν τις 16.00, βρεγμένος από την κορφή ως τα νύχια και προσπαθεί να ζεσταθεί ενώ περιγράφει βιαστικά τις πρώτες εντυπώσεις. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο Andrea έχει καλύψει μια πολύ μεγάλη έκταση, αναρριχήθηκε στη δεύτερη ψηλότερη κορφή του νησιού και διέτρεξε το ανατολικό κομμάτι καταγράφοντας στο πέρασμά του αρκετά ζευγάρια αρπακτικών που φωλιάζουν στο νησί. Τελικά λίγο μετά τις 16.00 καταφθάνει στην πρόχειρη κατασκήνωσή μας και ο Γιώργος, ο οποίος κάλυψε το δυτικό τομέα του νησιού ανεβαίνοντας στην άλλη κορυφή και κατευθύνθηκε στην πίσω πλευρά του νησιού όπου βρήκε τον παλιό οικισμό, κάποιων ελάχιστων κατοίκων που κατοικούσαν το νησί προπολεμικά. Τον έχει εντυπωσιάσει η αρχιτεκτονική και η τεχνοτροπία αυτών των κτισμάτων που έγιναν με ελάχιστα εργαλεία και μόνο ανθρώπινα χέρια.

Το κύμα έχει ανέβει για τα καλά, το μετεωρολογικό έδινε 5Bf για σήμερα, αλλά η εικόνα που έχω μέσα από τα κυάλια καθώς κοιτάζω προς Σύρο είναι για πολύ περισσότερο. Με τη νύχτα να είναι μπροστά μας και τη θάλασσα να αγριεύει, αποφασίζουμε ότι είμαστε πιο ασφαλείς αν μείνουμε στη Γυάρο. Επόμενη κίνηση είναι να μαζέψουμε και άλλα ξύλα, μπας και μπορέσουμε να στεγνώσουμε.

Gyaros - 16-18 December 2014. Cyclades LIFE

Phalacrocorax aristotelis ΦΩΤΟ Α.Bonetti / WWF Ελλάς

Η βροχή θα συνεχίσει να έρχεται και να φεύγει, η φωτιά θα αποδειχτεί η καλύτερη συντροφιά και άλλη μια βραδιά θα περάσει με ιστορίες από περιπέτειες στο πεδίο. Η νύχτα θα αποδειχτεί ιδιαίτερη πρόκληση, αφού το φουσκωτό κλυδωνίζεται έντονα από το κύμα και είναι αδύνατο να σταθείς πόσο μάλλον να κοιμηθείς μέσα σε αυτό. Κοιτάζω τον ουρανό που κατά διαστήματα γεμίζει φως καθώς σκίζεται από τους κεραυνούς που πέφτουν. Νωρίς το ξημέρωμα οι αστραπές και τα σύννεφα θα παραμερίσουν και τα εκατομμύρια αστέρια θα πλημμυρίσουν και πάλι τον ουρανό.

Το πρωινό βρίσκει τη Γυάρο να λάμπει στολισμένη ασημιές δροσοσταλίδες. Η ομάδα απολαμβάνει τον ήλιο που βγαίνει καθώς εξοπλισμός και πλήρωμα επιβιβάζονται στο ερευνητικό σκάφος. Η τελευταία αποστολή του 2014 έχεις μόλις ολοκληρωθεί.

Η ομάδα του WWF Ελλάς και το ερευνητικό σκάφος Γιούρα, επιστρέφουν ασφαλείς στον ήσυχο όρμο της Ποσειδωνίας. Μας περιμένει πολύ δουλειά, θα πρέπει να αναλύσουμε τα δεδομένα, να ξεφορτώσουμε τις κάρτες μνήμης από τις μηχανές και να αποκαταστήσουμε το σκάφος. Όμως οι εμπειρίες που ζήσαμε δε θα ξεφορτωθούν από τη δική μας μνήμη, η Γυάρος και το οικοσύστημά της για άλλη μια φορά μας αποκάλυψε πτυχές που δεν είχαμε δει. Το παζλ της βιοποικιλότητας του νησιού συνεχίζεται…σε ένα οικοσύστημα γεμάτο ποικιλομορφία, επισκέπτες και μόνιμους κατοίκους που χρίζουν παρατήρησης και προστασίας.