Η προσθαλάσσωση ενός Μαυρόγυπα

Όταν πίνεις τον καφέ σου στο μπαλκόνι, μπορεί να δεις πολλά πράγματα… Κίνηση στον δρόμο, όποια θέα σου ‘χει λάχει, ανθρώπους στη βόλτα τους ή στη βιασύνη τους για τις δουλειές… Το τελευταίο πράγμα όμως που περιμένεις, είναι να γίνεις μάρτυρας της προσθαλάσσωσης ενός μαυρόγυπα…

Η επιχείρηση διάσωσης σε εξέλιξη… – Φωτ. Χρήστος Δραγόζης

Κι όμως, αργά το απόγευμα του προηγούμενου Σαββάτου, ο Γιάννης Φακριάδης, περιβαλλοντολόγος από τον Φορέα Διαχείρισης του Δέλτα του Έβρου, στεκόταν στο μπαλκόνι του στην Αλεξανδρούπολη, όταν είδε τη χαμηλή πτήση ενός μαυρόγυπα, ο οποίος κατευθυνόταν προς τη θάλασσα. Η αντίδρασή του άμεση. Βρέθηκε στο λιμάνι σε χρόνο ρεκόρ και με τη βοήθεια του Νέστορα, ερασιτέχνη ψαρά, ανέβηκαν στη βάρκα και έσωσαν τον νεαρό μαυρόγυπα, ο οποίος παρά τον λανθασμένο «διάδρομο προσγείωσης» που είχε επιλέξει, σώθηκε και δεν πνίγηκε.

 

Ο νεαρός μαυγρόγυπας “αντέχει” εντός θάλασσας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης – Φωτ. Χρήστος Δραγόζης

Την ώρα που κος Φακριάδης έβλεπε τον μαυρόγυπα σε καθοδική πορεία προς τη θάλασσα, μας ενημέρωσε άμεσα, ταυτόχρονα σχεδόν με την έναρξη της επιχείρησης διάσωσης. Η έκπληξή μας ήταν τεράστια! Έχουν σημειωθεί διάφορα περιστατικά με νεαρά όρνια στην Ελλάδα που έχουν προσεγγίσει, κατά τα πρώτα τους φτερουγίσματα μακριά από τη φωλιά τους, πυκνοκατοικημένες περιοχές, ταράτσες σπιτιών κλπ… Ποτέ όμως δεν είχαν σημειωθεί αντίστοιχα περιστατικά για μαυρόγυπα και έτσι δεν φανταζόμασταν ότι θα υπήρχε κάποιος θα κατέληγε στην Αλεξανδρούπολη και μάλιστα στη θάλασσα.

Είναι η πρώτη φορά που βιώνουμε προσθαλάσσωση μαυρόγυπα στην περιοχή… – Φωτ. Χρήστος Δραγόζης

Όπως είναι φυσικό, κινηθήκαμε αστραπιαία… Κατεβήκαμε γρήγορα από τη Δαδιά στην Αλεξανδρούπολη για να συλλέξουμε και να περιθάλψουμε το πουλί, σύμφωνα με τις οδηγίες του κέντρου περίθαλψης ΑΝΙΜΑ. Τον μεταφέραμε στη Δαδιά, τον φροντίσαμε και αφού διαπιστώσαμε ότι ήταν καλά, τον απελευθερώσαμε στον ειδικό χώρο τροφοδοσίας γυπών μετά από 2 ημέρες

Κι όμως, η περιπέτειά του δεν είχε τελειώσει… Το πιο όμορφο επιμύθιο, το κρατούσε σαν έκπληξη η οικογένεια του Νέστορα, του ερασιτέχνη ψαρά, χωρίς τον οποίο ο νεαρός μαυρόγυπας ίσως να είχε διαφορετικό τέλος. Προθυμοποιήθηκε όχι μόνο να περισυλλέξει το πουλί από τη θάλασσα, αλλά και να «υιοθετήσει» το πουλί δίνοντας και το όνομα του γιού του «Ευθύμη».

Με τέτοιους φίλους και πνευματικούς γονείς, ο Ευθύμης θα έχει σίγουρα καλύτερη τύχη. Καλά ταξίδια λοιπόν Ευθύμη… και μακριά από τις θάλασσες!

ΥΓ: Ευχαριστούμε πολύ τον λιμενικό υπάλληλο Δραγόζη Χρήστο που μας παραχώρησε τις φωτογραφίες.

Καλές πτήσεις στο νεαρό μας «καρτάλι»!

Τα πρώτα αμήχανα βήματα... - WWF Ελλάς/Agneska Kunda

Ο νεαρός μαυρόγυπας που μας κρατούσε συντροφιά τον τελευταίο μήνα, κατά την «ανάρρωσή» του, περπάτησε αμήχανος για τρία λεπτά. Έμοιαζε να μετρά τις δυνάμεις του, την ώρα που όλοι εμείς αγωνιούσαμε για την πρώτη του πτήση μετά από τόσο καιρό… Κι όμως… Εν ριπή οφθαλμού, πέταξε περήφανα στην ομιχλώδη κοιλάδα με τα πεύκα και ανέβηκε ψηλά στον ουρανό, κάνοντας συνεχόμενους κύκλους.

Άνοιξε τα φτερά του κ' πέταξε περήφανα - WWF Ελλάς/Agneska Kunda

Δεν μπορούσαμε να κρύψουμε την περηφάνια μας, καθώς οι προσπάθειες του τελευταίου μήνα για την ανάκαμψη του νεαρού μαυρόγυπα, είχαν πλέον επιβεβαιωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πλέον πετούσε κάπου στους αιθέρες πάνω από το χώρο τροφοδοσίας των γυπών. Από την 1η Οκτωβρίου, όταν ένας κάτοικος της περιοχής της Ορεστιάδας τον είχε εντοπίσει εξαντλημένο, αδύναμο και με δυσκολία στο περπάτημα και μας κάλεσε να τον περισυλλέξουμε, ο μικρός μας φίλος κατάφερε να ξαναπερπατήσει κανονικά και να κερδίσει το χαμένο του βάρος.

Από τη ζωή του στο κλουβί - WWF Ελλάς/J. Cordon

Τότε, είχαμε ανταποκριθεί άμεσα και τον είχαμε μεταφέρει σε ένα από τα κλουβιά του Οικοτουριστικού Κέντρου Δαδιάς. Λόγω του μαύρου χρώματος του κεφαλιού του και των «φρέσκων», γυαλιστερών φτερών του, ήταν σαφές ότι είχε γεννηθεί μόλις φέτος. Επειδή η κατάσταση του δεν κρίθηκε επείγουσα και φαινόταν ότι με προσεκτική φροντίδα θα μπορούσε να απελευθερωθεί, δεν τον στείλαμε σε Κέντρο Περίθαλψης για να αποφύγουμε την ταλαιπωρία του. Τον φροντίσαμε σύμφωνα με τις συμβουλές της κ. Ν. Κομνηνού από την Κτηνιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης  (ΑΠΘ) και σε ένα μήνα αποκαταστάθηκε πλήρως, προσφέροντάς μας την απόλαυση να τον δούμε να ξαναπετάει.

Βέβαια, πριν του ευχηθούμε καλό ταξίδι, τον δακτυλιώσαμε… Έτσι για να μην «χανόμαστε»…

ΥΓ. Καρτάλι αποκαλούν οι Θρακιώτες τους γύπες και τους μεγάλους αετούς. Ετυμολογία από το kartal=αετός, γύπας, όρνιο (τούρκικη λέξη).

ΥΓ2. Ευχαριστούμε τον κ. Πέτρογλου που μάζεψε το γύπα και μας τηλεφώνησε άμεσα και τον κ. Αζορίδη που φιλοξένησε το γύπα στο αγρόκτημά του μέχρι να φθάσουμε στην Ορεστιάδα.