Ποταμός Βούδωρος: Η αιώνια μάχη της φύσης με την «ανάπτυξη»…

Άποψη της κοίτης προς την εκβολή

Πόσοι άραγε από τους αναγνώστες της συγκεκριμένης ανάρτησης θα γνωρίζουν τον ποταμό Βούδωρο στην Εύβοια; Κι όμως, ο Βούδωρος, τέκνο των ορμητικών νερών των ποταμών Νηλέα και Κηρέα, στη Βόρεια Εύβοια, διατρέχει τον εύφορο κάμπο της Κρύας Βρύσης, προσφέροντας εδώ κι αιώνες τα αγαθά και τις «υπηρεσίες» του στους κατοίκους της περιοχής αλλά και τους επισκέπτες της.

Με μήκος περίπου 3,5 χιλιόμετρα και πλάτος, που σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνάει τα 150 μέτρα, ο Βούδωρος αποτελεί τον δημιουργό και τον «ποτιστή» του κάμπου της Κρύας Βρύσης, αλλά και τον ακούραστο εργάτη που σχημάτισε και συντηρεί την πανέμορφη παραλία της.

Οι ίδιοι όμως άνθρωποι που απολαμβάνουν τα οφέλη και την ομορφιά του, έχουν αρχίσει και πλεονεκτούν εις βάρος του, συρρικνώνοντας τον με τις αλόγιστες υπεραντλήσεις, τις εκχερσώσεις για περισσότερη καλλιεργήσιμη γη, τις αμμοληψίες, τη ρύπανσή του με υγρά και στερεά απορρίμματα.

Στοές με πλατάνια...

Τα υγρά λιβάδια του, οι συστάδες καλαμιών και πικροδαφνών παλεύουν διαρκώς σε έναν άνισο αγώνα με την «ανάπτυξη» και δυστυχώς δεν είναι λίγες οι φορές που χάνουν και μαζί τους χάνουν την τροφή τους και τη φωλιά τους δεκάδες είδη πουλιών και ζώων, που ζουν στον υγρότοπο. Ωστόσο, ο ποταμός αντιστέκεται ακόμα σθεναρά. Ως πότε άραγε;

Πρέπει επιτέλους να δούμε κάποια στιγμή με άλλο μάτι όλους τους φυσικούς μας πόρους και μαζί, όλους εκείνους τους μεγάλους και μικρούς υγρότοπους που μας προσφέρουν τόσα πολλά, χωρίς να ζητούν τίποτα.

Advertisements

Οι παραθεριστές και τα κρίνα

Οι περισσότεροι έχουμε δει αυτό το υπέροχο φυτό που φυτρώνει στις αμμώδεις παραλίες της Ελλάδας. Τα κάτασπρα και ευωδιαστά λουλούδια του βγαίνουν το κατακαλόκαιρο, εν μέσω των «ιερών» μπάνιων του λαού. Πόσο ιερά είναι όμως αυτά τα μπάνια; Η ανάγκη των διακοπών, μας δίνει άραγε το δικαίωμα να αδιαφορούμε και να καταστρέφουμε απειλούμενα φυτά , όπως τα θαλασσόκρινα;

Το απειλούμενο θαλασσόκρινο (Pancratium maritimum)

Απογράφοντας τις εκβολές του πανάρχαιου ποταμού Βούδωρου, στη βόρεια Εύβοια (Δήμος Κηρέως), με έκπληξη είδαμε πολλά αυτοκίνητα και τροχόσπιτα πάνω σε έναν από τους μεγαλύτερους και πυκνότερους πληθυσμούς θαλασσόκρινου που έχουμε καταγράψει σε νησιωτικούς υγρότοπους.

Διακοπές πάνω στα κρίνα - WWF Ελλάς/Κ. Παραγκαμιάν

«Τι προστασία με λες! Μη με σκοτίζεις, εδώ ήρθα για να ξεκουραστώ» ήταν η …ευγενέστερη απάντηση που πήραμε από τους παραθεριστές, όταν τους εξηγούσαμε ότι οι θαλασσόκρινοι είναι απειλούμενα είδη και ότι πρέπει να μετακινήσουν τα τροχόσπιτα και τα αυτοκίνητά τους.

Ροκανίζουμε την Ελληνική φύση. Τη ροκανίζουμε έτσι απλά και χωρίς λόγο, λίγα τετραγωνικά μέτρα τη φορά.