Οι «υπέροχοι» κάτοικοι των νησιωτικών υγρότοπων…

Η προστασία των νησιωτικών υγρότοπων δεν αποτελεί μια επιστημονική άσκηση επί χάρτου ούτε αφορά απλώς και μόνο στη διατήρηση όμορφων οικοσυστημάτων της Ελλάδας. Η προστασία τους είναι επιτακτική κυρίως γιατί τα μικρά αυτά διαμάντια, συνιστούν πολύτιμους θύλακες ζωής και «στέγη» μιας μοναδικής βιοποικιλότητας.

14 από τα 22 αυτόχθονα είδη αμφιβίων και όλα τα υδρόβια ερπετά της Ελλάδας (2 ποταμοχελώνες και 2 νερόφιδα) απαντώνται και σε υγρότοπους των νησιών. Μάλιστα, τα δύο μοναδικά ενδημικά είδη της χώρας μας, απαντούν μόνο σε νησιωτικούς υγρότοπους: Ο βάτραχος της Καρπάθου στην Κάρπαθο (ίσως και τη Ρόδο) και ο Κρητικός βάτραχος στην Κρήτη. Με λίγα λόγια, υποβάθμιση αυτών των οικοσυστημάτων θα σημάνει και ευθεία απειλή εξαφάνισης για αυτά τα είδη.

Καθώς οι υγρότοποι υποβαθμίζονται με ταχείς ρυθμούς, η επιβίωση των  νησιώτικων πληθυσμών των αμφιβίων και υδρόβιων ερπετών γίνεται όλο και πιο αβέβαιη.

Advertisements

Μόνο στη Ρόδο και πουθενά αλλού στον κόσμο…

WWF Ελλάς / Ν. Γεωργιάδης

Πολλοί από τους υγροτόπους των νησιών μας φιλοξενούν ενδημικά είδη ζώων, δηλαδή είδη που υπάρχουν μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο. Ένα από αυτά είναι το γκιζάνι (Ladigesocypris ghigii), ένα ψάρι που βρίσκεται μόνο σε συγκεκριμένα (ή σε λίγα) εσωτερικά ύδατα της Ρόδου. Το μικρό αυτό ψάρι έχει χαρακτηριστεί ως κινδυνεύον είδος , σύμφωνα με την επικαιροποιημένη έκδοση του Κόκκινου Βιβλίου των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας. Οι αυτόχθονοι πληθυσμοί του βρίσκονται κυρίως στους ποταμούς (χείμαρρους) και στα παραρέματα της νότιας Ρόδου.

Το Γκιζάνι μελετήθηκε ενδελεχώς από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών στο πλαίσιο του προγράμματος “Life-Φύση, 1998”. Η κύρια απειλή για τον πληθυσμό του είναι η ανεπάρκεια νερού. Η απειλή αυτή παρουσιάζεται όλο και πιο έντονη σε μια περιοχή, όπου ο τουρισμός, η γεωργία αλλά και οι κλιματικές αλλαγές στερεύουν ολοένα και πιο γρήγορα τα ποτάμια και τα ρυάκια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

WWF Ελλάς / Ν. Γεωργιάδης

Κατά την απογραφή των υγρότοπων της Ρόδου το εντοπίσαμε σε 6 από τους 36 υγροτόπους του νησιού. Η «συμμορία» που φωτογραφήθηκε κατάφερε να επιβιώσει σε μια νερολακούβα, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες του 2007, περιμένοντας τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου που πλημύρισαν ξανά την κοίτη του ρύακα. Άλλες παρέες δεν ήταν τόσο τυχερές…