1η ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΥΑΡΟ 22-23/3/2014

Το πρόγραμμα Κυκλάδες Life συμπλήρωσε έξι μήνες ζωή στο Αιγαίο και έχει πλέον αρχίσει να τρέχει για τα καλά. Στα πλαίσια των πρώτων ερευνών που πραγματοποιούνται στηΓυάρο είναι και η μελέτη των χερσαίων οικοσυστημάτων. Ουσιαστικά πρόκειται για μια συστηματική έρευνα και καταγραφή των οργανισμών – φυτών, ζώων καθώς και πτηνών που κατοικούν σε μια περιοχή.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πεδίο μας είναι μια άνυδρη βραχονησίδα των Κυκλάδων πάνω στην οποία η φύση μάχεται για την επιβίωση και πραγματικά μας εκπλήσσει με τον πλούτο των χρωματικών παραλλαγών και την ποικιλία των ειδών που φιλοξενούνται σε ένα τέτοιο νησί.

Για το σκοπό αυτό μια ομάδα εξειδικευμένων ερευνητών του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Κρήτης συνοδευόμενη από την ομάδα πεδίου του ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE, το μεσημέρι του Σαββάτου αποβιβαζόταν στις ακτές της Γυάρου. Το νησί είχε πλέον ανοιξιάτικη εμφάνιση, ο ήλιος έλαμπε και τα νερά γαλαζοπράσινα σε προκαλούσαν για μια βουτιά.

 

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Επιβίβαση ερευνητικής ομάδας – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

 

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Εν πλω για Γυάρο – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Σε λίγα λεπτά εξοπλισμός και ερευνητές βρίσκονταν στον μικρό προβλήτα μπροστά από το επιβλητικό κτίριο των φυλακών. Μπουκαλάκια, λαβίδες, οινόπνευμα, σημειωματάρια, GPS, φωτογραφικές μηχανές, όλα αραδιασμένα στα πόδια μας. Οι ερευνητές οργανώνονται και έπειτα από μια σύντομη ενημέρωση ξεχύνονται στο άγνωστο πεδίο της Γυάρου. Ο καθένας είναι εξειδικευμένος σε διαφορετικά είδη και όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να συνθέσουν το παζλ του νησιού και να αποτυπώσουν αυτό που ονομάζουμε χερσαία οικοσυστήματα.

Ο ήλιος διαγράφει την ανοιξιάτικη πορεία του στον ουρανό, οι ώρες παιρνούν γρήγορα, οι ερευνητές προχωρούν αργά με τα μάτια στραμμένα στο έδαφος, ψάχνουν κάτω από τις πέτρες, μέσα στους θάμνους, τοποθετούν παγίδες για έντομα και κυνηγούν με ενθουσιασμό σαύρες ή συλλέγουν σαλιγκάρια. Είναι λες και βρίσκεσαι με την παρέα του Τομ Σόγιερ, αλλά στην ουσία όλο αυτό είναι το παιχνίδι των ερευνητών του πεδίου, εκείνων των επιστημόνων που το εργαστήριό τους βρίσκεται κάτω από τα δέντρα και τους θάμνους.

 

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Προετοιμασία εξοπλισμού πεδίου – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Στα χέρια της ερευνήτριας Β. Σπανέλη – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Ο Δρ. Πέτρος Λυμπεράκης επί το έργω – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Φωτογραφική τεκμηρίωση της χλωρίδας του νησιού – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Ο Δρ. Μ.Μυλωνάς ανάμεσα σε συστάδες αστοιβών συλλέγει δείγματα χερσαίων μαλάκιων – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Δύει πίσω από τα βουνά της Γυάρου, μέσα από τους θάμνους εμφανίζονται οι τελευταίοι ερευνητές, στις τσέπες τους κουβαλούν δείγματα και σημειώσεις, ανταλλάσουν απόψεις και παρουσιάζουν τις ανακαλύψεις τους. Αυτό είναι μόνο η αρχή, η συνέχεια θα δωθεί στο εργαστήριο όπου θα γίνει η επίσημη αναγνώριση των οργανισμών και η καταγραφή τους.

Η Γυάρος δε θέλει να μας αφήσει να φύγουμε, γλυκά χρώματα μιας απαλής δύσης στο Αιγαίο μας περιμένουν καθώς η πλώρη μας σχίζει τα ήσυχα νερά του Αιγαίου. Αύριο μας περιμενει άλλη μια μέρα ανακαλύψεων και εξερεύνησης.

Η πρώτη ερευνητική αποστολή για την καταγραφή των χερσαίων οικοσυστημάτων της Γυάρου, ολοκληρώθηκε την Κυριακή το απόγευμα. Προς μεγάλη χαρά όλων, η ομάδα των επιστημόνων είχε καταφέρει να εντοπίσει το φίδι της Γυάρου Hierophis viridiflavus*. Εν αναμονή της επόμενης αποστολής…

Στην αποστολή συμμετείχαν εκ μέρους του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης οι:
Δρ Μωυσής Μυλωνάς, Δρ Κατερίνα Βαρδινογιάννη, Δρ Αποστόλης Τριχάς, Αλεξανδράκης Γιώργος, Βάσια Σπανέλη, Δρ Νίκος Πουλακάκης, Δρ Πέτρος Λυμπεράκης, Δρ Σίλια Αντωνίου

 

WWF Ελλάς/ Ε. Σαμαρά

Ο Δρ. Π. Λυμπεράκης κρατώντας στα χέρια του το ενδημικό μαύρο φίδι της Γυάρου – WWF Ελλάς/ Ε. Σαμαρά

*Hierophis viridiflavus
(Lacépède, 1789)
Εξάπλωση στην Ελλάδα: Γυάρος. Υπολογίζεται πως έχει εισαχθεί αρκετούς αιώνες πριν.

Γενικές Πληροφορίες:
Μη δηλητηριώδες. Το υποείδος που απαντά στην Γυάρο είναι το Hierophis viridiflavus carbonarius (Bonaparte 1833). Ολικό μήκος των αυτοχθόνων πληθυσμών έως 150cm, τα δείγματα της Γυάρου όμως είναι μικρότερα (έως 90cm). Ημερόβιο, γρήγορο και νευρικό φίδι που κυνηγά κυρίως στο έδαφος αλλά σκαρφαλώνει συχνά σε βράχους και θάμνους. Τρέφεται με τρωκτικά, άλλα φίδια, σαύρες, αμφίβια, νεοσσούς και μεγάλα έντομα. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν 4-10 αυγά. Τα νεαρά άτομα μπορούν να μπερδευτούν με νεαρές Δεντρογαλιές (Hierophis gemonensis). Αμύνεται σθεναρά αν πιαστεί δαγκώνοντας δυνατά. Ακίνδυνο φίδι.

Μέχρι πρόσφατα πολλοί ερευνητές αντιμετώπιζαν τον πληθυσμό της Γυάρου σαν ξεχωριστό, ενδημικό είδος (Coluber gyarosensis) ενώ παλιότερα ως υποείδος της Δεντρογαλιάς (Coluber gemonensis gyarosensis). Πρόσφατες μελέτες των ελάχιστων δειγμάτων όμως έδειξαν πως πρόκειται για εισαχθέν Hierophis viridiflavus. Φαίνεται πως ο πληθυσμός της Γυάρου βρίσκεται σε κίνδυνο καθώς υπολογίζεται πως είναι πολύ μικρός σε αριθμό.

Πηγή: http://www.herpetofauna.gr/index.php?module=cats&page=read&id=159&sid=142

 

Αποστολή στη Γυάρο

Δευτέρα βράδυ, γίνονται οι τελευταίες ετοιμασίες. Παντού σκορπισμένα σακίδια, φωτογραφικές μηχανές, εξοπλισμοί, νερά και τρόφιμα, χάρτες. Να θυμηθώ να πάρω ξανά μετεωρολογικό και να βάλω το ξυπνητήρι … ώρα 4.50 αφύπνιση.

Οι νύχτες πάντα πριν από τις αποστολές κυλούν αργά, το μυαλό τρέχει στο τι θα συναντήσουμε. Έρχονται σκόρπιες φράσεις του Γ. Ρίτσου από μια παλιά συνέντευξη στην ΕΡΤ, που περιέγραφε μεταξύ άλλων τη ζωή στη Γυάρο, τις φυλακές και τις συνθήκες κράτησης.

WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Κτίρια φυλακών και περιοχή κατασκηνώσεων – WWF Ελλάς/ X. Παπαδάς

Η μέρα ξεκινά με ψιλόβροχο, δεν είναι ο καλύτερος καιρός για περπάτημα σε άγνωστο έδαφος.

5.45 Το σκάφος που θα μας μεταφέρει είναι ήδη δεμένο στην προκυμαία της Σύρου. Η πόλη κοιμάται, μερικές φιγούρες μαζεύονται βιαστικά φορτωμένες με σάκους στην πλάτη. Επιβιβαζόμαστε και σε λίγο περνάμε τα φανάρια του λιμανιού. Ανεβαίνουμε βόρεια, παραλλάσουμε τον βόρειο φάρο της Σύρου και παίρνουμε πορεία δυτική για Γιούρα. Ο ουρανός είναι βαρύς, κάθε τόσο αστράφτει και ο σκοτεινός θόλος γεμίζει φως.

Μέσα στο σκάφος επιβαίνει η ομάδα του WWF Ελλάς που απαρτίζεται από τρία μέλη (Ελίνα, Ηλίας, Χρήστος), ένας τεχνικός σε θέματα συστημάτων ασφαλείας και παρακολούθησης, δύο στρατιωτικοί από το ειδικό τάγμα για την εξολόθρευση ναρκών, ένας Συριανός που ξέρει τη Γυάρο και ο καπετάνιος με τον λοστρόμο που θα φροντίζουν το σκάφος όσο εμείς θα εξερευνούμε το νησί.

Φαίνεται ο προβλήτας, σε λίγα λεπτά πηδάμε πάνω στον μισογκρεμισμένο μόλο. Μπροστά μας το γκρίζο επιβλητικό κτίριο των φυλακών. Τελευταίες οδηγίες και η ομάδα ξεκινά. Περπατάμε πάνω σε έναν καλοφτιαγμένο χωματόδρομο που έχουν σκάψει οι κρατούμενοι και συνδέει τους όρμους των φυλακών και των κατασκηνώσεων. Στον τελευταίο όρμο της Παναγίτσας, όπως αποκαλείται, ανηφορίζουμε αριστερά στο βουνό. Μονοπάτια δεν υπάρχουν και πυκνή βλάστηση από θυμάρια και αστιβές καλύπτει το έδαφος. Είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Το νησί, αφού χρησιμοποιήθηκε για χρόνια ως τόπος εξορίας, παραδόθηκε στο ναυτικό για να γίνει πεδίο βολής. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχουν άσκαστα βλήματα, ενώ κυκλοφορούν φήμες ακόμα και για ναρκοπέδιο. Για τον λόγο αυτό έχουμε μαζί μας την ειδική ομάδα ανιχνευτών του στρατού που ερευνά σπιθαμή προς σπιθαμή το έδαφος. Η κορυφή είναι μπροστά μας αλλά μας χωρίζουν 450μ. υψομετρικής. Περπατάμε και παράλληλα αφήνουμε ίχνη, ενώ χαρτογραφούμε την περιοχή αναγνώρισης ώστε να μπορέσουμε να την επαναλάβουμε αν χρειαστεί.

WWF Ελλάς /Χ. Παπαδάς

Περπατώντας στην κορυφογραμμή του νησιού – WWF Ελλάς /Χ. Παπαδάς

Όσο ανεβαίνουμε το νησί μοιάζει με τρισδιάστατο χάρτη, διακρίνονται οι όρμοι των κατασκηνώσεων και των φυλακών και το Γλαρονήσι. Μερικά μέτρα ακόμα και εμφανίζεται μπροστά μας το φυλάκιο της ψηλότερης κορυφής της Γυάρου. Για τα επόμενα λεπτά θα αποτελέσει ένα μικρό καταφύγιο για να ανακτήσουμε δυνάμεις. Κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για καφέ και συνεχίζουμε για τη δεύτερη ψηλότερη κορφή του νησιού, τον Σκοτωμένο. Ο καιρός έχει ανοίξει και έχουμε πλέον ορατότητα στα γύρω νησιά, η θέα είναι απίστευτη. Ο χρόνος κυλά όμως και οι μέρες του Γενάρη είναι μικρές, πρέπει να βιαστούμε. Σύντομη επικοινωνία με τον καπετάνιο του σκάφους μέσω ασυρμάτου για την ώρα συνάντησης και το σημείο και ξεκινάμε να καταβαίνουμε.

WWF Ελλάς/ Χ. Παπαδάς

Η θέα από την κορυφή Πρ. Ηλίας. – WWF Ελλάς/ Χ. Παπαδάς

ΦΩΤΟ 3. Η θέα από την κορυφή Πρ. Ηλίας. Διακρίνεται το συγκρότημα των φυλακών και το Γλαρονήσι.

Επιλέγουμε τον όρμο της Παναγίτσας και κατεβαίνουμε προς αυτόν με γρήγορο βηματισμό. Μετά από περίπου μια ώρα φτάνουμε στο παλιό διοικητήριο, που οι ντόπιοι αποκαλούν και βίλα. Ένα κτίριο με πορτοκαλί τούβλα γεμάτο τρύπες από σφαίρες και βλήματα των πολεμικών πλοίων. Περπατώ ολόγυρά του, προσπαθώντας να βρω τρόπο να μπω μέσα. Μάταια όμως, όλες οι πόρτες είναι φραγμένες από ξύλα, που όπως μας εξηγεί ο οδηγός μας, είναι τοποθετημένα για να εγκλωβίζονται μέσα τους ζεστούς μήνες τα αγριοκάτσικα και να τα πιάνουν οι λαθροθήρες. Νομίζω ότι περπατάω σε εμπόλεμη ζώνη, παντού βρίσκω θραύσματα βλημάτων, κάλυκες από σφαίρες και γαζωμένους τοίχους. Κατεβαίνω προς τη θάλασσα περνώντας μέσα από έναν χώρο όπου αποτέλεσε την υπαίθρια φυλακή των πρώτων ετών κράτησης εξορίστων, προτού χτιστούν οι φυλακές. Έχουν κατασκευάσει βάσεις από πέτρα και χώμα, για να στήνονται οι σκηνές, στις πλαγιές των λόφων και θυμίζουν θέατρο… το θέατρο του παραλόγου της μεταπολεμικής Ελλάδας, της Ελλάδας του εμφυλίου σπαραγμού.

Περπατάω προς την παραλία φωτογραφίζοντας τα απομεινάρια των πιο σκοτεινών σελίδων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, εδώ οι Έλληνες εξόρισαν, φυλάκισαν και βασάνισαν Έλληνες, με μόνη αιτία τις διαφορές  πολιτικών φρονημάτων. Γιατί άραγε;

Ο καπετάνιος μας περιμένει ανοιχτά του όρμου, προσεγγίζει έναν βράχο και εκεί πρέπει να οδηγηθεί όλη η ομάδα και να γραπωθούμε κυριολεκτικά από τα ρέλια του σκάφους τη στιγμή που δεν θα μας βλέπει το κύμα.

WWF Ελλάς/ Χ. Παπαδάς

Επιβίβαση ” Αντί για προβλήτας ένας βράχος” – WWF Ελλάς/ Χ. Παπαδάς

Αποστολή εξετελέσθη. Η πρώτη αποστολή της ομάδας ΚΥΚΛΑΔΕΣ  Life έφτασε στο τέλος της με επιτυχία. Έγινε μια αρχή πάνω στην οποία θα στηριχτούν όλες οι υπόλοιπες χερσαίες αποστολές που θα ακολουθήσουν στα πλαίσια των ερευνών από διάφορες επιστημονικές ομάδες.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμιστεί η άριστη συνεργασία με την ομάδα του ΤΕΝΞ, χωρίς την πολύτιμη συμβολή της οποίας δε θα είχε πραγματοποιηθεί η αποστολή, καθώς και να τους ευχαριστήσουμε για την ασφάλεια που μας προσέφεραν.

Επίσης να ευχαριστήσουμε τον κάπτεν Νίκο και τον κύριο Μιχάλη (οδηγός) για τον επαγγελματισμό και τη συνεργασία τους.

Ημερολόγια καταστρώματος

“Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ’ ακρογιάλια

η σκοτεινάγρα του βυθού ξεχνιέται στον αφρό.

Λάμπουνε ξάφνου πορφυρά της μνήμης τα κοράλλια…”

Γ. Σεφέρης – Ερωτικός Λόγος

Δευτέρα

Χαράζει αργά … νωχελικά, λες και ο ήλιος δε θέλει να ξυπνήσει και να βγει κάτω από τα παχιά σύννεφα που μοιάζουν με χειμωνιάτικο πάπλωμα. Η πλώρη περνά το ρολόι του λιμανιού, ο Πειραιάς κινείται σε ρυθμούς Δευτέρας και η ομάδα ΚΥΚΛΑΔΕΣ Life ακολουθεί τη ρότα για Σύρο.

Μια κούπα ζεστός καφές στα χέρια και περπατάω για τα έξω καταστρώματα, η αύρα της θάλασσας, η πρωινή υγρασία και οι νωπές ακόμα μνήμες του τελευταίου ταξιδιού στην Άνδρο με φέρνουν κοντά στη γέφυρα.

Αφήνουμε το Σαρωνικό και βγαίνουμε στο Αιγαίο, μια θάλασσα άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν λαό ναυτικό. Ένα μοναχικό ιστιοπλοϊκό φαίνεται στον ορίζοντα, κάποιος φανατικός εραστής της θάλασσας ταξιδεύει μαγεμένος όπως και εμείς από την απίστευτη έλξη της.

Περνάμε το στενό Κύθνου – Κέας, τα μάτια βρίσκονται πάντα στη θάλασσα, θυμάμαι κάποιους φίλους ιστιοπλόους που μου περιέγραφαν κοπάδια δελφινιών εδώ. Στο βάθος ορθώνεται ο κώνος της Γυάρου. Ένα νησί σταθμός στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ένας χώρος φυλάκισης και εξορίας, αλλά παράλληλα και ένας τόπος που μέλλει να γίνει η κιβωτός για τη βιοποικιλότητα των Κυκλάδων.

Με τις σκέψεις αυτές το πλοίο καβατζάρει τον βόρειο κάβο της Σύρου και παίρνει πορεία νότια για το λιμάνι της Ερμούπολης. Η πρωτεύουσα των Κυκλάδων, υποδέχεται την ομάδα ΚΥΚΛΑΔΕΣ Life του WWF, ζεστή και γεμάτη ήλιο.

WWF Ελλας/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλας/ Χ.Παπαδάς

 Ανατολή στο Αιγαίο

Τρίτη

Η ομάδα πεδίου ΚΥΚΛΑΔΕΣ Life είναι εδώ και μερικές ώρες στη Σύρο με σκοπό τη μόνιμη πλέον εγκατάσταση. Είναι περίεργο να φεύγεις από έναν τόπο, να αφήνεις τη ζωή σου και να προσπαθείς να «εισβάλεις» στην πρωτεύουσα τον Κυκλάδων για να απαγκιάσεις από τα κύματα.

Από τη Δευτέρα, τα μάτια και οι αισθήσεις εξερευνούν το νησί, αφουγκράζονται τον παλμό της Ερμούπολης, αναζητούν τους νέους ρυθμούς ζωής. Σκοπός αυτού του ταξιδιού είναι η δημιουργία ενός νέου γραφείου του WWF στην καρδιά των Κυκλάδων. Μιλάμε με Συριανούς, απολαμβάνουμε τα τεράστια σύννεφα που αγκαλιάζουν πλέον τους ορεινούς όγκους του νησιού. Και … η μέρα κλείνει με βροχή. Το μυαλό μαζεύει τις εικόνες και προσπαθεί να τις επεξεργαστεί, το σώμα ζητά τη ζεστασιά του κρεβατιού. Σήμερα η θερμοκρασία έπεσε απότομα.

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Νεώριο Σύρου

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Είναι υπόθεση ωρών πλέον τα σύννεφα να γίνουν βροχή

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Καλντερίμια Ερμούπολης

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Στα καλντερίμια συζητούν
ως το πρωί γειτόνοι
μα σκοτεινιάζει ο καιρός
και στις καρδιές νυχτώνει

Μ.Ελευθερίου – «Άλλος για Χίο τράβηξε»

Τετάρτη

Ξυπνάμε το πρωί  με βαριά συννεφιά και ψιλόβροχο. Ο βοριάς συνεχίζει να μαστιγώνει τις ακτογραμμές της Σύρου. Καιρός για καφέ και δουλειά στο γραφείο. Για κάποιους ίσως … αλλά όχι για την ομάδα πεδίου που φορώντας τα αδιάβροχα ξεχύνεται στην Ερμούπολη και απολαμβάνει την εξαίσια αρχιτεκτονική, τα πανέμορφα κτίρια, Βαπόρια, θέατρο Απόλλων, μικρά στενά σοκάκια. Φυσικά ανάμεσα σε όλα αυτά συνεχίζεται η αναζήτηση σπιτιού από τα μέλη της ομάδας, που έχουν την ευκαιρία να δουν την Ερμούπολη ντυμένη στα χειμωνιάτικά της.

Προς το μεσημέρι αποφασίζουμε να επισκεφτούμε το Κίνι, ένα λιμανάκι στα δυτικά του νησιού. Είχαμε την απορία να δούμε πως είναι αυτός ο κόλπος όταν έχει δυνατό βοριά. Στο ταξίδι αυτό εκτός από την αναζήτηση γραφείου και κατοικίας, αναζητούμε παράλληλα προστατευμένα λιμάνια που να μπορούν να φιλοξενήσουν το σκάφος της ομάδας που θα εξυπηρετεί τις θαλάσσιες αποστολές προς τη Γυάρο. Το λιμάνι του Κινίου είναι στη δυτική πλευρά της Σύρου και σχεδόν απέναντι από τη Γυάρο.

Φυσάει πολύ, ο αέρας παγώνει τα δάχτυλα, ξέχασα τα γάντια μου. Το κύμα ταλαιπωρεί τα τελευταία σκάφη που έχουν μείνει στο νερό. Οι ιδιοκτήτες έχουν κατέβει στο μικρό μόλο και τα κοιτάζουν, χωρίς να μπορούν να κάνουν πολλά. Η θάλασσα τώρα έχει τον έλεγχο του παιχνιδιού, εκείνη αποφασίζει για τις μοίρες. Περπατάμε προς τη μικρή λιθορριπή στο δυτικό λιμενοβραχίονα για να δούμε τα κύματα να τσακίζονται πάνω στα βράχια. Μια αιώνια και ατέλειωτη μάχη εξελίσσεται εδώ.

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Το λιμανάκι του Κινίου μετά βίας μπορεί να αντέξει τα μεγάλα κύματα που εισβάλουν μέσα του.

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Το Πάντα πάει παντού!!!

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Μικρό το σκαρί και δεν άντεξε … στη μανιασμένη θάλασσα

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

“στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα
που μας τραβάει για τη στεριά με τους ναυαγιστές”
                        Ν.Καββαδίας- Εσμεράλδα

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Τα βράχινα τείχη του νησιού αντιστέκονται με σθένος στα κύματα. Η αιώνια μάχη της διάβρωσης συνεχίζεται…

Εκεί έξω υπάρχουν ναυτικοί που πραγματικά παλεύουν, τα σχόλια είναι περιττά:

http://www.youtube.com/watch?v=hmspVf6CD_w

Πέμπτη

Πέμπτη

Ο ήλιος κατάφερε να διώξει τα σύννεφα. Η τραμουντάνα δε λυσσομανά πλέον. Ντύνομαι βιαστικά και κατεβαίνω από το δωμάτιό μου. Είναι όμορφη μέρα πρέπει να την απολαύσω. Στον δρόμο για το αυτοκίνητο, η Ελίνα και η Ρούμπα – το καπετανόσκυλο –  με καλημερίζουν και όλοι μαζί παίρνουμε το δρόμο για τα χωριά. Σήμερα κινούμαστε για Ποσειδωνία, Κίνι, Γαλησσά. Μου έρχονται στο μυαλό οι στίχοι του μεγάλου Μάρκου Βαμβακάρη …Γαλησσάς και Ντελαγκράτσια και να σου έρθει συγκοπή….

Πριν βγούμε έξω από την Ερμούπολη θυμάμαι ότι ένας φίλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, μου είπε ότι θα έρθει με το πολεμικό πλοίο στο οποίο υπηρετεί, ως τιμητικό Άγημα στον Άι Νικόλα που γιορτάζει την Παρασκευή και είναι πολιούχος της πόλης.

WWF Ελλάς/Χ. Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ. Παπαδάς

Κατεβαίνοντας στο λιμάνι … είναι εκεί η γκρίζα φιγούρα του πολεμικού πλοίου, ντυμένη στα καλά της, στρίβει στο πράσινο φανάρι του λιμανιού. Η θάλασσα είναι το κοινό στοιχείο που μας ενώνει, πολεμικά, εμπορικά, αλιευτικά, τουριστικά και εξερευνητικά σκάφη, υπαγόμαστε όλοι στη μεγάλη της δύναμη,  μαγεμένοι από την αύρα της ακολουθούμε τους δρόμους που εκείνη ανοίγει σεβόμενοι τη δύναμή της. Είναι καλό να έχεις φίλους στη θάλασσα, κυρίως όταν εκείνη πρόκειται να αποτελέσει το δεύτερο σπίτι σου για τα επόμενα χρόνια.

Μετά από αρκετές ημέρες κρύου και αέρα σήμερα η θάλασσα αναπαύεται. Περπατάμε στο κατάστρωμα της μαρίνας της Ποσειδωνίας και παρατηρούμε τη θάλασσα, ο βοριάς των τελευταίων ημερών της έχει χαρίσει μια εξαιρετική διαύγεια, τα σκάφη μοιάζουν να ακουμπούν σε έναν γυάλινο θόλο. Η μαρίνα της Ποσειδωνίας είναι μια αξιόλογη προσπάθεια για δημιουργία ενός ασφαλούς καταφυγίου για σκάφη. Παράλληλα είναι ένα λιμανάκι που παρέχει αρκετές ανέσεις στους χρήστες, διαθέτει μια άνετη γλίστρα για μικρά σκάφη καθώς και χαμηλό ντόκο για να γίνεται εύκολα η επιβίβαση – αποβίβαση. Τέλος είναι κατασκευασμένη στο εσωτερικό τμήμα του κόλπου της Ποσειδωνίας και είναι φυλαγμένη σχεδόν από κάθε καιρό. Παράλληλα εντυπωσιάζει η διαύγεια των νερών της, που δε θυμίζει σε τίποτα λιμάνια. Οι χρήστες της φαίνονται νοικοκυραίοι και διατηρούν καθαρή και σε τάξη την κατάσταση του λιμανιού. Με αυτές τις σκέψεις συμφωνούμε ότι έχουμε μια αρκετά ασφαλή λύση για καθέλκυση του μικρού εξερευνητικού φουσκωτού της ομάδας μας.

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

Τα φανάρια της Ποσειδωνίας, σημάδι εισόδου στην ασφάλεια του λιμανιού

Παρασκευή

Οι μέρες κυλούν γρήγορα, όταν ταξιδεύεις. Η πρώτη αποστολή στη Σύρο έχει σχεδόν τελειώσει. Καθώς το πλοίο αποχωρίζεται την ασφάλεια του λιμανιού κοιτάζω την Ερμούπολη από μακριά. Μια κοιτίδα πολιτισμού και ένα κόσμημα αρχιτεκτονικής μέσα στο μπλε του Αιγαίου. Περίτεχνα και επιβλητικά κτίρια ορθώνονται πάνω στο λόφο που είναι χτισμένη η πόλη. Είναι η ώρα που ο νους γυρίζει πίσω και αποτιμά τα αποτελέσματα του ταξιδιού. Η ομάδα πλέον είναι έτοιμη να εγκατασταθεί στη Σύρο μόνιμα μέσα στις επόμενες μέρες. Καταφέραμε να βρούμε ένα όμορφο γραφείο μέσα στο κέντρο της Ερμούπολης, εκεί που χτυπάει ο ρυθμός της ζωής, κοντά στους κατοίκους της Σύρου για να μπορούμε να αφουγκραστούμε τον σφυγμό αυτής της κοινωνίας και εκείνη με τη σειρά της να έρθει κοντά μας σε μια προσπάθεια συνεργασίας. Έπειτα βρήκαμε όμορφα σπίτια για να μπορέσει η ομάδα μας να έχει μια ευχάριστη και άνετη διαβίωση στο νησί. Και τέλος εντοπίστηκαν αρκετά σημεία με εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα για το ερευνητικό σκάφος της ομάδας πεδίου ΚΥΚΛΑΔΕΣ Life.

Το επόμενο ταξίδι στη Σύρο φαντάζει ήδη κοντινό. Οι επόμενες περιπέτειες μας περιμένουν. Η ομάδα του WWF  μπορεί πλέον να εγκατασταθεί στο νησί και να ξεκινήσει τις δραστηριότητές της.

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

Τα βράχια του Γαλησσά ξεκουράζονται ύστερα από τη μάχη με τα κύματα των τελευταίων ημερών

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/ Χ.Παπαδάς

… παραλία Κινίου … μετά την μπόρα με την άμμο να χαίρεται που ξαναβρήκε τον ήλιο.

Το πλανόδιο γραφείο

Μετά τη μαραθώνια εβδομάδα ανεύρεσης κατοικίας, ήρθε και η ώρα να στηθεί το καινούριο γραφείο στην Ερμούπολη της Σύρου. Βρήκαμε έναν όμορφο χώρο, κεντρικά για άμεση πρόσβαση κάθε ενδιαφερόμενου, αλλά συνάμα ήσυχα για συγκέντρωση και εργασία. Οι δουλειές που πρέπει να γίνουν πολλές, συνεργείο για βάψιμο, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, μεταφορά γραφείων και υπολογιστών από τα κεντρικά της Αθήνας, συνδέσεις με δίκτυα νερού, ΔΕΗ και τηλεφώνου κ.α!

Ξεκινήσαμε με την επιλογή των οικολογικών χρωμάτων, από ένα απίστευτα όμορφο χρωματολόγιο με εκατοντάδες αποχρώσεις φυσικών χρωμάτων. Άντε να διαλέξεις! Συνέχεια προκύπτουν και άλλες δουλειές, εξαιτίας της ηλικίας του κτιρίου. Καταγράφουμε, υπολογίζουμε κόστη και σημειώνουμε τις ιδέες για διακόσμηση. Η Ερμούπολη ως πρωτεύουσα της πρωτεύουσας των Κυκλάδων, έχει φανταστικά όμορφα κτίρια να αναδείξει, αλλά μαζί με τον παλιό χαρακτήρα φανερώνεται και η επίδραση που είχαν τα χρόνια πάνω τους…  Παρόλα αυτά οι εργασίες συνεχίζονται με ενθουσιασμό και κέφι.

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Καθώς γίνονται όλες οι συνεννοήσεις, τα τηλέφωνα, οι παραγγελίες, υπάρχουν και άλλες δουλειές που πρέπει να γίνουν παράλληλα για το πρόγραμμα Cyclades Life, οι οποίες απαιτούν συγκέντρωση, χώρο για τον υπολογιστή και μια ατμόσφαιρα που δεν μυρίζει μπογιές και σκόνες… ίσως και  λίγο ζέστη στη καρδιά του χειμώνα; Οπότε τι κάνουμε; Προσαρμοζόμαστε και γινόμαστε πλανόδιο γραφείο! Σε αναζήτηση λοιπόν αυτού του πλανόδιου γραφείου, πέφτω πάνω σε γειτονικό γλυκοπολείο/ουζερί, μιας απίστευτης γυναίκας που δουλεύει το μαγαζάκι της 14 χρόνια τώρα. Όλα μέσα σε αυτό το μαγαζάκι απλά, λιτά με μια ατμόσφαιρα παραδοσιακά oldschool, τζάκι, ζεστασιά, δωρεάν WI FI, ελληνικές μουσικές,  ελληνικός καφές, χαλάκι για το σκυλάκι  και μυρωδιά μελομακάρονου! Η οικοδέσποινα μόνη της τώρα στο μαγαζί, πέρασαν οι εποχές που από τον πολύ κόσμο δεν πρόφταινε να σερβίρει, σου έλεγε, μπες μέσα και φτιάξ’τον μόνος σου! Βέβαια, έτσι είναι η Νινέττα πάντα, ελεύθερη… Και εγώ αν και ήμασταν μόνο οι δυο μας, μόνη μου έφτιαξα τον καφέ, καθώς αυτή μέλωνε τα φοινίκια… Εκεί μου είπε «ο καθένας πρέπει να ζει την αλήθεια του σε αυτή τη ζωή για να ευτυχήσει». Και το μαγαζί αυτό είναι η αλήθεια της, απλό και παραδοσιακά αληθινό… Για μας, η αλήθεια μας και όνειρο ζωής, είναι η δημιούργια της Θαλάσσιας Προστατευόμενης Περιοχής στη Γυάρο, σε συνεργασία και συνεννόηση με την τοπική κοινωνία, και με κέντρο αυτό το καινούριο γραφείο είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μας.

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

WWF Ελλάς/Χ.Παπαδάς

Ώρα να περάσουμε απο το σταθερό γραφείο για ένα σημαντικό meeting γύρω από τις μπογιές και κάτω από το αίθριο.  Αυτό το αίθριο! Τι γλάστρες και φυτά να διαλέξουμε, ποιες θαλασσινές φωτογραφίες να κρεμάσουμε και πώς θα  φωτιστεί το βράδυ; Α, και η τελευταία “πινελιά” να κρεμάσουμε το χειροποίητο γούρι του WWF που μπορείτε να βρείτε στο e-shop:  http://shop.wwf.gr/

Τελικά όταν υπάρχει όρεξη και όνειρα για κάτι διαφορετικό, τα πινέλα φαντάζουν απλώς το πρώτο βήμα.

DSC_0104