2 νέα θύματα δηλητηρίασης στη Ροδόπη

“Μας ενημέρωσαν κάτοικοι του χωριού ότι παιδιά που έπαιζαν έξω είδαν ένα μεγάλο αρπακτικό πουλί να πέφτει μες στο χωριό ενώ πετούσε”.
Ενώ μόλις πριν λίγες μέρες τα σχολεία του Έβρου και της Ροδόπης που έχουν υιοθετήσει τον Ασπροπάρη διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στις φόλες, σήμερα μετράμε νέα θύματα. Η Έλα, περιβαλλοντολόγος του WWF στη Δαδιά, μας γράφει από το πεδίο:

φωτογραφία: Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

φωτογραφία: Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

“Με 2 υπαλλήλους του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς πήγαμε να διερευνήσουμε στην Άνω Βυρσίνη, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με Βουλγαρία. Ήταν ένα Όρνιο με συμπτώματα δηλητηρίασης. Το Σάββατο το πρωί το πήγαμε στην κτηνίατρο, αλλά δυστυχώς ήταν αδύνατο να σωθεί.

IMG_3926_small

φωτογραφία: Φορέας διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δαδιάς

Την Κυριακή μας ενημέρωσαν για ακόμα ένα Όρνιο, αυτήν την φορά έξω από το χωριό. Επιστρέψαμε με το Φορέα Διαχείρισης για το πουλί, αλλά και για να προσπαθήσουμε να ‘διαβάσουμε’ από τις κινήσεις των πουλιών πού ακριβώς βρίσκεται το δηλητηριασμένο δόλωμα (η περιοχή είναι τεράστια κι αδύνατο να το βρούμε αλλιώς!). Ταυτόχρονα στην βουλγαρική πλευρά έκαναν έρευνα τα παιδιά από την BSPB (Βουλγαρική Ορνιθολογική). Δυστυχώς παρακολουθώντας την περιοχή σχεδόν όλη τη μέρα, δεν καταφέραμε να βρούμε την πηγή της δηλητηρίασης. Αύριο μαζί με το προσωπικό του Φορέα, τους δικούς μας εθελοντές και εννοείται με τον Κίκο θα κάνουμε την τελευταία προσπάθεια.» (περισσότερα για τον Κίκο)

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους κατοίκους της Άνω Βυρσίνης για την έγκαιρη ενημέρωση και την ένθερμη συμμετοχή τους.

elakret

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος του προγράμματος LIFE10 NAT/BG/000152, με τίτλο “Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία των: Ορνιθολογική Εταιρεία της Βουλγαρίας (Bulgarian Society for the Protection of Birds–BSPB), Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF Ελλάς και Ορνιθολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Royal Society for the Protection of Birds–RSPB). Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.

«Ορνιθολόγοι Χωρίς Σύνορα» καταγράφουν τα όρνια

Ορνιθολόγοι στη Βουλγαρία και την Ελλάδα «καταργούν τα σύνορα» και καταγράφουν τον πληθυσμό των όρνεων σε μια μεγάλη διασυνοριακή περιοχή. 

Πάνε έξι χρόνια τώρα που η διασυνοριακή αυτή πρωτοβουλία καταμέτρησης των όρνιων στους χώρους που κουρνιάζουν επαναλαμβάνεται κάθε φθινόπωρο. Όπως και πέρυσι , έτσι και φέτος την 1η Δεκεμβρίου, τρεις ώρες πριν φύγει και το τελευταίο φως της μέρας, ορνιθολόγοι και εθελοντές σταθήκαμε σε διάφορα σημεία με θέα τα βράχια, στα οποία συνήθως βρίσκουν το νυχτερινό τους καταφύγιο τα όρνια.

Είναι μαγικό και συνάμα ενθαρρυντικό και συγκινητικό, να γνωρίζεις ότι την ίδια ώρα, δεκάδες άνθρωποι βρίσκονται εθελοντικά εκεί έξω σε κοιλάδες και βουνοκορφές, όλοι για τον ίδιο σκοπό. Φέτος η πρωτοβουλία διευρύνθηκε και συμμετείχαν ορνιθολόγοι και από τη Σερβία. Ογδόντα άτομα μοιράστηκαν σε 34 σημεία στις τρεις χώρες και συνολικά κατέγραψαν 573 όρνια: 217 στην Βουλγαρία, 52 στην Ελλάδα και 304 στη Σερβία.

WWF Ελλάς / A. Bonetti

WWF Ελλάς / A. Bonetti

Στο ελληνικό κομμάτι, ελέγξαμε 13 σημεία κουρνιάσματος, αλλά τυχεροί στάθηκαν μόνο όσοι βρέθηκαν σε τρία εξ’ αυτών με τον μεγαλύτερο αριθμό να παρατηρείται στο δάσος της Δαδιάς. Δυστυχώς, τα όρνια έχουν μειωθεί δραματικά στη βόρεια Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη ηπειρωτική χώρα.

Μετά το δυσάρεστο γεγονός δηλητηρίασης πολλών όρνιων στα στενά του Νέστου, ο συνολικός αριθμός που διαβιεί στη Θράκη έχει μειωθεί. Ωστόσο, στο δάσος Δαδιάς και στον νότιο Έβρο, υπάρχει ακόμη αναπαραγόμενος πληθυσμός που μαζί με όρνια από τη Βουλγαρία αποτελούν έναν αξιοσημείωτο πληθυσμό, μεγάλο μέρος του οποίου μπορεί να καταγράψει κανείς στα σημεία συγκέντρωσής του, όπως είναι ο χώρος τροφοδοσίας των γυπών στη Δαδιά.

feeding_place

Με τη βοήθεια μακροχρόνιων προγραμμάτων δακτυλίωσης των βαλκανικών πληθυσμών, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι τα όρνια σε ανώριμη ηλικία – έως το 5ο έτος – ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις και έτσι στη Δαδιά μπορούμε να παρατηρήσουμε όρνια που γεννήθηκαν στην Κροατία, τη Σερβία, τη FYROM και τη Βουλγαρία. Πολλές φορές μάλιστα, μπορούν να φτάσουν μέχρι και το Ισραήλ.

Η ταξιδιάρικη αυτή συμπεριφορά των όρνιων είναι που καταργεί τα σύνορα και ενώνει τις δυνάμεις μας στα Βαλκάνια για μια κοινή δράση για τη διατήρηση και την προστασία των σπάνιων πουλιών.

Η διασυνοριακή καταγραφή των όρνιων αποτελεί πρωτοβουλία της Βουλγαρικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και φέτος συμμετείχαν μαζί της άτομα από WWF, Φορείς Διαχείρισης δάσους Δαδιάς και Δέλτα Έβρου, ΕΟΕ, FWFF, Green Balkans, BPPS, CNR Natura form, ICNS, DOOO Uvats και NGOs Jadovnik. Δείτε περισσότερα: http://bspb.org/show/2516-33

«Ο ασπροπάρης (ευτυχώς!) άργησε μια μέρα»

Ευτυχώς που ο ασπροπάρης είναι μεταναστευτικό πουλί (έρχεται από την Αφρική τέλη Μαρτίου) και έτσι ένα από τα ελάχιστα ζευγάρια της Θράκης και της Ελλάδας γλίτωσαν από βέβαια δηλητηρίαση.

Πριν δυο εβδομάδες ενημερωθήκαμε από κάτοικο της περιοχής μελέτης στη κοιλάδα Φιλιούρι, ότι το χειμώνα είχαν χρησιμοποιηθεί δηλητηριασμένα δολώματα πολύ κοντά στη φωλιά ενός ασπροπάρη για την πιθανή εξόντωση λύκου. Τα δολώματα έκαναν καλά τη δουλειά τους και άφησαν πίσω τους νεκρά  σε κοντινή απόσταση τέσσερα σκυλιά, δύο λύκους και δύο γύπες.

Εμείς με επιτόπια έρευνα βρήκαμε στο σημείο ένα όρνιο που είχε πεθάνει πολλούς μήνες πριν, καθώς τα μόνα που είχαν απομείνει από αυτό ήταν τα φτερά και τα κόκαλά του. Η θέση του νεκρού ζώου ήταν μόλις 1500 μέτρα από τη φωλιά του ασπροπάρη που κατέφθασε στις αρχές του Απρίλη και έως και σήμερα φωλιάζει επιτυχώς μαζί με το μικρό του.

μόνον τα φτερά του όρνιου απέμειναν στη στάση που πέθανε

Στάθηκε τυχερός λοιπόν ο συγκεκριμένος ασπροπάρης που τα δηλητηριασμένα δολώματα τοποθετήθηκαν στην επικράτειά του αρκετό καιρό πριν αυτός επιστρέψει στην περιοχή…

Ωστόσο, δεν είναι τόσο τυχεροί όλοι οι ασπροπάρηδες, διότι τα δηλητηριασμένα δολώματα είναι μια πρακτική που συναντάμε καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ανάλογα με το στόχο τους, χρησιμοποιούνται από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, όπως κτηνοτρόφοι, κυνηγοί και αγρότες για την εξόντωση λύκων, αρκούδων, αλεπούδων, ασβών και σκυλιών σε διάφορες εποχές του έτους.

Η χρήση δολωμάτων για την εξόντωση θηρευτών ή «ζημιογόνων» ζώων είναι παράνομη, όμως χρόνιες βασικές ελλείψεις στη πρόληψη, φύλαξη και πάταξη του φαινομένου οδηγούν σπάνια και προστατευόμενα είδη σε εξαφάνιση.

Για το περιστατικό που αναφέρουμε δεν είχε σχηματιστεί ποτέ καταγγελία στις αρμόδιες υπηρεσίες όταν συνέβη και έτσι παρέμεινε «αφακέλωτο» με μόνες μαρτυρίες ένα νεκρό όρνιο και την αναφορά ενός ντόπιου κατοίκου.

Δυστυχώς αυτή είναι και η κατάληξη των περισσοτέρων περιστατικών δολωμάτων με αποτέλεσμα αφενός να μη πραγματοποιούνται νόμιμες διαδικασίες περισυλλογής νεκρών ζώων και τοξικολογικές αναλύσεις και αφετέρου ο αριθμός των άγριων ζώων και πουλιών που χάνονται κάθε φορά να παραμένει ακαθόριστος, αν όχι άγνωστος.

Δείτε περισσότερα για τις δράσεις προστασίας του σπάνιου ασπροπάρη στο http://lifeneophron.eu/en/index.html και για άλλα περιστατικά δηλητηρίασης ασπροπάρη στην Ελλάδα και στην Βουλγαρία φέτος http://lifeneophron.eu/en/news-view/9.html

Από τη Σερβία στη Ναύπακτο… Κι από εκεί πίσω στο ξενοδοχείο των αιθέρων!

Καλό ταξίδι... - WWF Ελλάς/Π. Μπαμπάκας

Επισκέπτες από ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο με «επίσημα έγγραφα» από χώρες όπως η Σερβία και η Κροατία αλλά και διαβατήρια από χώρες εκτός Βαλκανίων, όπως το Ισραήλ καταφθάνουν συχνά πυκνά στη Δαδιά Έβρου… Έχουμε βλέπετε την τιμή να φιλοξενούμε μεγάλο αριθμό ταξιδιωτών και φροντίζουμε να επιβεβαιώνουμε τον μύθο του Ξένιου Δία…

Όχι. Δεν πρόκειται για κάποιο εθελοντικό πρόγραμμα ή κάποιο διεθνές συνέδριο. Ταξιδιώτες είναι τα όρνια και «ξενοδοχείο» η περιοχή της «ταΐστρας» στη Δαδιά. Εκεί που πρόσφατα απελευθερώσαμε έναν Σέρβο φιλοξενούμενο… Το νεαρό όρνιο έχει γεννηθεί στο φαράγγι Uvac της Σερβίας, όπως άλλωστε επιβεβαίωνε το διαβατήριο – δακτυλίδι, και είχε βρεθεί πρόσφατα σε ταράτσα σπιτιού στη Ναύπακτο.

Από εκεί, με τη βοήθεια του δασαρχείου Ναυπάκτου στάλθηκε στην  ANIMA κι έπειτα, μετά την απαραίτητη  φροντίδα και την ευγενική υποστήριξη της AEGEAN Airlines, ήρθε σε εμάς.

Μόλις πριν πετάξει... - WWF Ελλάς/Π. Μπαμπάκας

Η απελευθέρωση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στις αρχές Φεβρουαρίου. Ο κρύος δυνατός αέρας που φυσούσε εκείνη την ημέρα στην ταΐστρα ώθησε ψηλά τον γύπα που πέταξε αμέσως, μόλις άνοιξε το κλουβί του.  Οι εθελοντές του WWF παρακολούθησαν τον γύπα τις πρώτες ώρες της απελευθέρωσής του για να βεβαιωθούν ότι δεν υπήρχαν τυχόν προβλήματα στην επανένταξή του. Το ξενοδοχείο μας αποδείχτηκε για ακόμη μια φορά «5 αστέρων»…

 

Ένα όρνιο πίσω στους αιθέρες κι ένα καθηλωμένο στο έδαφος

Ο Νοέμβριος επεφύλασσε τελείως διαφορετική μοίρα σε δύο όρνια… Και για τα δύο λάβαμε πληροφορίες ότι βρίσκονταν τραυματισμένα στο έδαφος και δεν μπορούσαν να πετάξουν… Το ένα ήταν κοντά στο χωριό Σιδηροχώρι ενώ το δεύτερο εντοπίστηκε σε ρεματιά κοντά σε ανεμογεννήτριες. Η μοίρα του πρώτου ήταν η επιστροφή του στους αιθέρες, ενώ το δεύτερο θα μείνει για πάντα καθηλωμένο στο έδαφος… Δύο παράλληλες ιστορίες αλλά μόνο ένα happy end.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή κι ας ξεκινήσουμε με τα καλά νέα:

Ένα όρνιο πίσω στους αιθέρες!

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα, ταυτόχρονα με την εύρεση ενός μαυρόγυπα, είχαμε βρει και ένα νεαρό όρνιο. Το συγκεκριμένο πουλί το παραλάβαμε μετά από ειδοποίηση ευαισθητοποιημένου κατοίκου στο χωριό Σιδηροχώρι Έβρου. Φαινόταν να έχει πρόβλημα στις φτερούγες του και δεν μπορούσε να πετάξει.

Κατόπιν συνεννοήσεως  με την ΑΝΙΜΑ (Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής) και με την ευγενική  υποστήριξη της AEGEAN Airlines το όρνιο στάλθηκε αεροπορικώς στην Αθήνα. Εκεί διαγνώστηκαν κάποιες μυϊκές θλάσεις στην φτερούγα, ίσως από κάποια πρόσκρουση λόγω απειρίας. Μετά από ένα απαραίτητο διάστημα ανάρρωσης και αποκατάστασης αποφασίστηκε η επιστροφή του και επανένταξή του στη φύση.

Η μοναδική λήψη που προλάβαμε... - WWF Ελλάς/Π. Μπαμπάκας

Έτσι λοιπόν, πάλι με τη βοήθεια της AEGEAN Airlines, το όρνιο ταξίδεψε πίσω στον Έβρο. Οι συνεργάτες του WWF Ελλάς μαζί με τον υπάλληλο της διεύθυνσης περιβάλλοντος της νομαρχίας Έβρου προχώρησαν στην απελευθέρωση του πουλιού στο χώρο τροφοδοσίας στη Δαδιά. Προηγήθηκε βέβαια το απαραίτητο «στόλισμα» με δακτυλίδια. Σαν έτοιμο από καιρό να βρεθεί και πάλι στα παλιά του λημέρια, πετάχτηκε σαν αστραπή, μόλις ανοίξαμε το κλουβί, αναζητώντας την ελευθερία που είχε στερηθεί το τελευταίο διάστημα.

Ένα όρνιο καθηλωμένο στο έδαφος…

Στα τέλη Νοεμβρίου πληροφορηθήκαμε για ακόμη ένα όρνιο που είχε εντοπιστεί καθηλωμένο στο έδαφος, κοντά σε ανεμογεννήτρια, σε αιολικό πάρκο στον Νομό Ροδόπης. Παρότι το αρχικό σημείο για το οποίο μας ενημέρωσαν απείχε μόλις 130 μέτρα από μία ανεμογεννήτρια, η εύρεση του ήταν μια ιδιαίτερη δύσκολη υπόθεση… Φαίνεται πως το άτυχο πουλί είχε κυνηγηθεί από τσοπανόσκυλα και αναγκάστηκε να αναζητήσει καταφύγιο σε μια ρεματιά, 800μέτρα μακριά.

Όταν εν τέλει το εντοπίσαμε, κρυβόταν τρομαγμένο κάτω από θάμνους, με εμφανή τα σημάδια της κόπωσης, ενώ η αριστερή του φτερούγα ήταν «ακρωτηριασμένη», λόγω της πρόσκρουσης με την ανεμογεννήτρια. Η άκρη της ουράς τους είχε «φθαρεί» αφού ήταν αναγκασμένο τόσες ημέρες να περπατά μέσα σε δάσος με πυκνούς θάμνους επειδή δεν μπορούσε να πετάξει.

Δυστυχώς, το δεύτερο αυτό όρνιο δεν θα μπορέσει να ξαναβρεθεί στην ελευθερία του ουρανού. Η σύγκρουση με την ανεμογεννήτρια δεν απέβη μοιραία για τη ζωή του αλλά ήταν αρκετή για να το καθηλώσει για πάντα στο έδαφος. Μόνιμα ανάπηρο πλέον, αποστάλθηκε στο Κέντρο Περίθαλψης ΑΝΙΜΑ για περαιτέρω φροντίδα.

Η σπασμένη φτερούγα...

Σε 2 άλλα σημεία του σώματός του η ακτινογραφία που διενήργησε η ΑΝΙΜΑ έδειξε παλιά σκάγια, γεγονός που μας κάνει να σκεφτούμε ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορεί να στοχεύουν πάνω σε τέτοια όμορφα και μεγάλα πουλιά, χωρίς λόγο, καθώς ούτε ζημιές προκαλούν, ούτε θηράματα είναι.

Η ιστορία αυτού του όρνιου καθιστά εμφανές το γεγονός ότι η λειτουργία των ανεμογεννητριών μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στα πουλιά σε περιοχές όπως η Θράκη και οι υπεύθυνοι φορείς οφείλουν να λάβουν μέτρα για την ελαχιστοποίηση αυτών των επιπτώσεων. Είμαστε άλλωστε υποχρεωμένοι να αναζητάμε τους τρόπους, με τους οποίους ιστορίες σαν τις παραπάνω θα έχουν μόνο happy end…

————————————————

Σημ: «Βάσει της διεθνούς βιβλιογραφίας (Barrios & Rondrigues 2007 In “Bırds and wındfarms – Risk assessment and mitigation”, Quercus 2007), το 66,6% των όρνιων που έχουν προσκρούσει σε Α/Γ στην Ισπανία βρίσκονται με σπασμένες φτερούγες.

Ποδήλατο και γύπες ενώνουν δυο χώρες…

Πώς μπορούν να χωρέσουν μέσα σε έναν μπαχτσέ η αγάπη για το ποδήλατο, η προστασία των μεγάλων αρπακτικών και γυπών και δύο χώρες;

Στον μπαχτσέ του Γρηγόρη Αζορίδη, καλού φίλου του WWF και δραστήριου μέλους του Ποδηλατικού Αθλητικού Συλλόγου Ν. Ορεστιάδας «Ρήσος», βρέθηκαν την περασμένη εβδομάδα Τούρκοι ποδηλάτες από τον Αθλητικό Φυσιολατρικό Σύλλογο Αδριανούπολης. Η αγάπη που μοιράζονται οι δύο ομάδες για το ποδήλατο και τη φύση, τους έφερε για ακόμη μια φορά μαζί και μάλιστα στον ίδιο κήπο, όπου ο Γρηγόρης είχε φιλοξενήσει προ ημερών το «νεαρό καρτάλι» που απελευθερώσαμε πρόσφατα.

Ένας μπαχτσές γεμάτος ποδήλατο κ' αγάπη για τη φύση - Γ. Αζορίδης

Από αυτό το συναπάντημα δεν θα μπορούσε να λείπει το WWF, ακόμη κι αν κανείς από εμάς δεν κατάφερε να βρεθεί εκεί. Ο Γρηγόρης ήταν υπεραρκετός, προκειμένου να «διαφημίσει» τις δράσεις μας για την προστασία των μεγάλων αρπακτικών και του μαυρόγυπα στους Τούρκους ποδηλάτες και να θυμίσει για ακόμη μια φορά σε όλους μας την αξία της αυθεντικής αγάπης για τη φύση.

Άλλωστε, τα μεγάλα αρπακτικά και οι γύπες δεν γνωρίζουν σύνορα, όπως δεν γνωρίζει και το ποδήλατο…

ΥΓ: Επ’ ευκαιρία της συγκεκριμένης ανάρτησης θέλουμε να ευχαριστήσουμε μέσα από την καρδιά μας τον κ. Αζορίδη για όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται δίπλα μας και στηρίζει τις προσπάθειές μας.

Οι αγώνες πάλης των Μπεκτατσήδων και ο αγώνας για τους γύπες…

Οι περίφημοι αγώνες πάλης - WWF Ελλάς/Αρτεμις Ντιεζ

Για ακόμη μια χρονιά βρεθήκαμε στο πανηγύρι των Μπεκτατσήδων στο οροπέδιο Χίλια… Για ακόμη μια χρονιά οι αγρότες της ορεινής Ροδόπης μας περίμεναν για να τους ενημερώσουμε για την προστασία των σπάνιων γυπών… Για ακόμη μια χρονιά απολαύσαμε τους πεντανόστιμους λουκουμάδες και τους εντυπωσιακούς – αν μη τι άλλο – αγώνες πάλης…

Το συγκεκριμένο πανηγύρι συγκεντρώνει τους κατοίκους των πομάκικων οικισμών της ορεινής Ροδόπης σε ένα οροπέδιο με το τοπωνύμιο Χίλια και γίνεται στο πλαίσιο μιας θρησκευτικής και παραδοσιακής εορτής των Κιζιλμπάσηδων, μιας μουσουλμανικής αίρεσης, απόγονων του μοναστικού τάγματος των Μπεκτασήδων.

"Χιλιά"δες λουκουμάδες από τον Χουσεΐν - WWF Ελλάς/Αρτεμις Ντιεζ

Οι αγώνες πάλης αποτελούν το βασικό χαρακτηριστικό του πανηγυριού και αποτελούν πόλο έλξης για όλες τις ηλικίες των επισκεπτών που κάθονται περιμετρικά της πίστας και απολαμβάνουν νόστιμους λουκουμάδες και δροσερά αναψυκτικά.

Δεν βρεθήκαμε όμως εκεί μόνο για τους αγώνες πάλης και τους (υπέροχους) λουκουμάδες. Στη διάρκεια της γιορτής μιλάμε με τους κτηνοτρόφους και γεωργούς που δουλεύουν στις ορεινές περιοχές των πομακοχωρίων και τους ενημερώνουμε για την σπανιότητα του Μαυρόγυπα, του Όρνιου, του Ασπροπάρη, του Χρυσαετού και άλλων ειδών αρπακτικών πουλιών, καθώς και για το πρόγραμμα δακτυλίωσης.

"Τραπεζάκια έξω" κ' ενημέρωση - WWF Ελλάς/Αρτεμις Ντιεζ

Σκοπός μας να τους ενθαρρύνουμε προκειμένου να μας ενημερώνουν για τις περιπτώσεις νεκρών ή τραυματισμένων γυπών που πιθανά να βρουν στο βουνό. Πρόκειται για ιδιαίτερα σημαντικές πληροφορίες σε σχέση με τη δημογραφική μελέτη των γυπών που λειτουργούμε τα τελευταία χρόνια, ως WWF Ελλάς, στη Δαδιά. Η αρωγή των ντόπιων είναι κρίσιμη, καθώς οι γύπες επισκέπτονται την ορεινή Ροδόπη για τροφή, μιας και η κτηνοτροφία ελεύθερης βόσκησης ασκείται ακόμη σε έντονο βαθμό σε αυτές τις περιοχές.

Για ακόμη μια χρονιά λοιπόν δεν χάσαμε την ευκαιρία για επικοινωνία, ενημέρωση και ποιοτικό χρόνο, σε ένα πανέμορφο σημείο της ορεινής Ροδόπης. Άντε και του χρόνου!

ΥΓ. Παρακαλούμε θερμά όσους επισκέπτες του blog μας ζουν στα πομακοχώρια ή έχουν συγγενείς σε αυτά, να μας ειδοποιούν σε περίπτωση που βρίσκουν ζωντανό ή νεκρό Μαυρόγυπα , Όρνιο , Ασπροπάρη , είτε δακτυλιωμένο είτε όχι. Θα καταφθάσουμε το συντομότερο στην περιοχή για περισυλλογή του τραυματισμένου ή νεκρού γύπα. Τηλεφωνήστε στο γραφείο μας 25540 32210 , ενώ τις ώρες που δεν λειτουργεί μπορείτε να αφήσετε μήνυμα στον τηλεφωνητή με το όνομά σας και το τηλέφωνό σας για να επικοινωνήσουμε μαζί σας.

ΥΓ. Eυχαριστούμε όλους τους κατοίκους που μας έχουν έως τώρα τηλεφωνήσει και βοηθήσει να βρούμε νεκρούς γύπες στην ορεινή Ροδόπη.

O “δυσπρόσιτος” μαυρόγυπας…

Στον δρόμο της αναζήτησης - WWF Ελλάς/Catherine Sauvage

Μόνον αν περπατήσεις μέχρι τη φωλιά του μπορείς να νιώσεις τον βιότοπο που επιλέγει ο Μαυρόγυπας να φωλιάσει. Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η πολύ απότομη πλαγιά, προκειμένου να απογειώνεται και να προσγειώνεται εύκολα. Και αν αυτή η πλαγιά διαθέτει και πολύ ώριμα δέντρα που μπορούν να στηρίξουν τη φωλιά στην κορυφή τους, τότε μιλάμε για ένα πολύ καλό μέρος για να φτιάξει την φωλιά του ένα ζευγάρι Μαυρόγυπων.

Στις κορυφές των δέντρων - WWF Ελλάς/Javier Cordon

Για άλλη μια χρονιά λοιπόν, η ομάδα μας περπάτησε στις δασωμένες πλαγιές του δάσους Δαδιάς για να εντοπίσει τους «απρόσιτους» Μαυρόγυπες και να δακτυλιώσει τους νεοσσούς ηλικίας περίπου 40-45 ημερών. Για μερικές φωλιές χρειάστηκε να χωθούμε σε πυκνούς θάμνους ή ακόμη και να σκαρφαλώσουμε σε απότομες πετρώδεις πλαγιές προκειμένου να προσεγγίσουμε τα πεύκα που τις φιλοξενούσαν.

Ακόμη όμως κι αν καταφέρναμε να προσεγγίσουμε τα συγκεκριμένα δέντρα, η επιτυχία δεν ήταν πάντοτε δεδομένη. Πολλές από τις φωλιές βρίσκονται στην κορυφή των πεύκων ενώ τα κλαδιά των δέντρων δεν είναι πάντα κατάλληλα για να μπορέσει ο αναρριχητής να φτάσει ως τους μικρούς Μαυρόγυπες. Έτσι φέτος, από τα 15 μικρά που μεγαλώνουν στις φωλιές, δακτυλιώσαμε μόνο τα 4.

Η διαδικασία της δακτυλίωσης - WWF Ελλάς/Catherine Sauvage

Σε κάθε νεοσσό τοποθετήσαμε μεταλλικό και πλαστικό δακτυλίδι και ετικέτα σήμανσης στη φτερούγα, σύμφωνα με το πρωτόκολλο δακτυλίωσης που ακολουθεί η ομάδα μας για τη δακτυλίωση γυπών (διαφορετικό για τα 2 είδη γυπών: Μαυρόγυπα και Όρνιο) από το 2003. Επίσης συλλέξαμε αίμα για γενετικές και τοξικολογικές αναλύσεις, καθώς και δείγματα για τη γρίπη των πτηνών. Από το έδαφος και τη φωλιά συλλέξαμε εμέσματα για τις τροφικές αναλύσεις των Μαυρόγυπων για να βρούμε ποια και σε τι αναλογία είδη ζώων καταναλώνουν.

Μερικά από τα μέλη της ομάδας / WWF Ελλάς

Οι νεοσσοί θα είναι έτοιμοι να πετάξουν από τις φωλιές τους στα μέσα Αυγούστου και έως τότε η ομάδα μας θα παρατηρεί από σημεία θέας την πρόοδο της ανάπτυξής τους.

Δείτε την πορεία του Μαυρόγυπα, όπως έχει καταγραφεί δορυφορικά από την επιστημονική ομάδα του WWF στη Δαδιά.

Σημ: Κάθε χρόνο η παρακολούθηση της αναπαραγωγικής επιτυχίας του Μαυρόγυπα και η δακτυλίωση των νεοσσών λαμβάνει χώρα από το WWF Ελλάς, σε συνεργασία με το τοπικό γραφείο Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Έβρου.

Το WWF στη γη των αρπακτικών…

Η Δαδιά δεν αποκαλείται τυχαία «η γη των αρπακτικών», αφού φιλοξενεί 36 από τα 38 είδη ημερόβιων αρπακτικών της Ευρώπης. Η παρατήρησή τους είναι ιδιαίτερα σημαντική για την προστασία τους και φέτος βγήκαμε για ακόμη μια φορά για «σεργιάνι»…

Η αναζήτησή μας δεν είναι ασκήσεις επί χάρτου...

Σαρώνουμε σημαντικούς βιοτόπους των νομών Έβρου και Ροδόπης, προκειμένου να εντοπίσουμε τις θέσεις φωλιάσματος των σπάνιων αρπακτικών πουλιών. Τα σημαντικά αυτά είδη δεν περιορίζονται στα όρια του Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου (ΕΠ Δαδιάς). Η αναζήτησή μας επεκτείνεται σε περιοχές που εντάσσονται στο δίκτυο Φύση 2000, αλλά και εκτός αυτών.

Ανακαλύπτουμε φωλιές που φιλοξενούνται σε εντυπωσιακούς βραχώνες του Μέγα Δέρειου, της Νέας Σάντας και της Ραγάδας, σε παραποτάμια δάση της Ιτέας, σε ώριμα δρυοδάση και δάση οξιάς της Χλόης και του Πετρόλοφου, σε μικρές συστάδες ώριμων πεύκων στις κοιλάδες της Μελίας, της Νίψας και του Λουτρού.

Βασιζόμενοι στην πληροφορία που είχαμε συλλέξει το 2008, ελέγχουμε και πάλι τις γνωστές φωλιές, ενώ ψάχνουμε για καινούργιες, παρατηρώντας και ερμηνεύοντας τις πτήσεις των πουλιών από σημεία θέας. Αφού εντοπίσουμε πιθανές περιοχές φωλιών ανά είδος θα ψάξουμε τις φωλιές τους προς το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου.

Τα έως τώρα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά για είδη όπως ο Χρυσαετός, το Όρνιο, ο Κραυγαετός, ο Γερακαετός, αλλά όχι ευοίωνα για τον Ασπροπάρη που εκτός ΕΠ Δαδιάς διατηρεί ελάχιστες από τις παλιές του επικράτειες. Επίσης έχουν ήδη εντοπιστεί αρκετές επικράτειες ζευγαριών Μαυροπελαργού.

Αναζητώντας φωλιές σπάνιων αρπακτικών...

Σε αυτή μας την προσπάθεια συμμετέχει και η επιστημονική ομάδα του Φορέα Διαχείρισης του Δέλτα του Έβρου που καταγράφει τα αρπακτικά πουλιά του μοναδικού βιοτόπου με τα ώριμα μαυρόπευκα στα Λουτρά.

Η συλλογή αυτής της πληροφορίας μας είναι απαραίτητη για την προστασία των σημαντικών αυτών ειδών και των βιοτόπων τους από την ανάπτυξη έργων όπως διανοίξεις μεγάλης κλίμακας δρόμων, λατομεία, αιολικά πάρκα, τουριστικές και στρατιωτικές δραστηριότητες.

Τα περισσότερα όρνια της τελευταίας δεκαετίας, στην αγκαλιά της «μάγισσας» Κίρκης

Τον μεγαλύτερο πληθυσμό όρνιων στους βράχους της Κίρκης, για την τελευταία δεκαετία, καταγράψαμε φέτος. Η αποικία που επί χρόνια διατηρούν τα όρνια, στις πανέμορφες κοιλάδες που κρύβονται ανάμεσα από τα χωριά Άβαντα και Κίρκη και πολύ κοντά στην πόλη της Αλεξανδρούπολης, αριθμούσε συνήθως 4 με 5 ζευγάρια. Φέτος όμως, με μεγάλη χαρά ανακαλύψαμε 7 ζευγάρια με νεοσσούς μέσα στα μαγευτικά αυτά βράχια.

«Μαυρόπετρα, ένας από τους εντυπωσιακούς βράχους της Κίρκης» - WWF Ελλάς/G. Mercier

Παρότι η περιοχή έχει ενταχθεί στο δίκτυο ΦΥΣΗ 2000 (SPA GR1110009), κινδυνεύει άμεσα από δραστηριότητες που προωθούνται να αναπτυχθούν, όπως αιολικά πάρκα και στρατιωτικό πεδίο βολής μεγάλης κλίμακας. Το WWF Ελλάς και οι τοπικοί φορείς, οικολογικοί και κοινωνικοί, έχουν ήδη κινητοποιηθεί για την προστασία αυτού του πανέμορφου τοπίου με την υψηλή οικολογική αξία.